Όμως με τη γεωπολιτική σημασία του να εντείνεται χάρη στην κλιματική αλλαγή, το νησί μπορεί σύντομα να βρεθεί σε μία νέα φάση ανάπτυξης.
Η σκιά του Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να πλανάται πάνω από την Ευρώπη, καθώς ο Αμερικανός Πρόεδρος εντείνει τη ρητορική του για τη Γροιλανδία. Αναπόφευκτα, οι απειλές αυτές έχουν θορυβήσει τη Δανία, η οποία αντιλαμβάνεται πως μία ένοπλη σύγκρουση στο νησί θα ήταν πιθανότατα καταστροφική. Ως εκ τούτου, η δανική ηγεσία στρέφεται προς άλλα εργαλεία, μεταξύ αυτών και οι οικονομικές παροχές. Λειτουργώντας παρόμοια με μία αποικία παλιού τύπου, η Γροιλανδία για χρόνια ήταν πολύ χαμηλά στις προτεραιότητες της Κοπεγχάγης. Τόσο οι υποδομές, όσο και οι επενδύσεις στο νησί παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα, με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στη Δανία να ξεπερνά τα 76.000 δολάρια εντός του 2025, ενώ στη Γροιλανδία ήταν 58.000 δολάρια.
Εντός αυτού του πλαισίου, το δανικό ταμείο επενδύσεων Export and Investment Fund of Denmark (EIFO) ανακοίνωσε πως σχεδιάζει νέες επενδύσεις στη Γροιλανδία. Επί του παρόντος, υπάρχουν τέσσερα έργα που χρηματοδοτούνται από το EIFO στο νησί, κυρίως στον τομέα των μετάλλων και των πρώτων υλών. Πέραν αυτών, το ταμείο επιθυμεί να προχωρήσει στην έγκριση τριών με πέντε νέων έργων εντός του 2026. Στην πραγματικότητα, η ανάπτυξη έργων στη Γροιλανδία είναι εξαιρετικά δυσχερής, καθώς οι περιβαλλοντικές συνθήκες απαιτούν όχι μόνο την επένδυση στα έργα αυτά καθ’αυτά, αλλά και σε σχετικές υποδομές μεταφοράς και ανθρώπινου δυναμικού. Αυτός είναι και ο λόγος που αρκετοί αναλυτές δηλώνουν διστακτικοί για το κατά πόσο η κατάληψη της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ θα σήμαινε την άμεση αξιοποίηση των φυσικών πόρων της.
Εντούτοις, καθώς η δυναμική της κλιματικής αλλαγής επιταχύνεται, η κρισιμότητα του νησιού αυξάνεται. Αφενός γιατί το λιώσιμο των πάγων διευκολύνει την πρόσβαση στο υπέδαφος και αφετέρου, επειδή συνεπάγεται την ενίσχυση της ναυσιπλοΐας στην περιοχή του Αρκτικού Ωκεανού. Η μεταμόρφωση αυτή θα οδηγήσει σε αναδιοργάνωση των θαλάσσιων οδών, τόσο σε εμπορικό, όσο και σε ναυτικό επίπεδο. Εξάλλου, Κίνα και Ρωσία έχουν ήδη εγκαινιάσει τον λεγόμενο ‘Αρκτικό Δρόμο του Μεταξιού’, μία δίοδο που παρακάμπτει τον Ινδικό Ωκεανό, τη Διώρυγα του Σουέζ, και τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Από την πλευρά τους, οι κάτοικοι της Γροιλανδίας— η πλειοψηφία των οποίων είναι ιθαγενείς Ινουίτ— δεν κρύβουν τη δυσαρέσκειά τους με τη Δανία, ενώ δεν επιθυμούν απαραίτητα να βρεθούν υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ. Αντιθέτως, η Κίνα, μία χώρα που βρίσκεται πολύ μακριά ώστε να αποτελεί στρατιωτική απειλή, αλλά έχει την εμπειρία σε μεγάλες επενδύσεις, μοιάζει με μία ελκυστική επιλογή. Εξάλλου, αυτό είναι και ένα από τα βασικά επιχειρήματα του Τραμπ, ότι δηλαδή η ενίσχυση της κινεζικής παρουσίας στο νησί συνιστά απειλή για την ασφάλεια των ΗΠΑ. Προσπαθώντας να βελτιώσει τη θέση της, η Δανία έχει υποσχεθεί και άλλα οικονομικά οφέλη στους Γροιλανδούς πέρα από τις επενδύσεις σε έργα, μεταξύ αυτών 250 εκατομμύρια δολάρια για τις υποδομές και το σύστημα υγείας του νησιού.