ότι περίπου το 90% της ισχύος των αιτήσεων για νέα έργα αυτοπαραγωγής, από την ενεργοποίηση των νέων μηχανισμών με την ΚΥΑ της 2ας Οκτωβρίου 2024 έως και τον περασμένο Σεπτέμβριο, αφορά σχήματα ταυτοχρονισμένου και εικονικού συμψηφισμού (net billing και virtual net billing).
Παρά το έντονο ενδιαφέρον, η εικόνα στην πράξη παραμένει απογοητευτική. Η συνολική ισχύς των έργων αυτοπαραγωγής που έχουν ηλεκτριστεί με βάση το νέο καθεστώς δεν ξεπερνά τα 82,2 MW, ποσοστό που αντιστοιχεί μόλις στο 7,7% της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος αυτοπαραγωγής. Ακόμη πιο περιορισμένη είναι η συμμετοχή των αιτήσεων που κατατέθηκαν μετά την εφαρμοστική ΚΥΑ του Οκτωβρίου 2024, οι οποίες αθροίζουν μόλις 16,5 MW.
Η μακροχρόνια αυτή εκκρεμότητα έχει εντείνει το κλίμα ανασφάλειας, οδηγώντας σε «πάγωμα» επενδυτικών σχεδίων για φωτοβολταϊκά συστήματα αυτοκατανάλωσης. Υπενθυμίζεται ότι ο Σύνδεσμος Εταιρειών Φωτοβολταϊκών (ΣΕΦ) είχε ήδη από τον Σεπτέμβριο αναδείξει τα προβλήματα της αγοράς με επιστολή προς τον υφυπουργό Ενέργειας, κ. Νίκο Τσάφο.
Όπως επισήμαινε, η λειτουργία της αγοράς βρίσκεται ουσιαστικά σε αναμονή, καθώς ο ΔΕΔΔΗΕ παρουσιάζει συστηματικές καθυστερήσεις τόσο στην έκδοση όρων σύνδεσης όσο και στη σύναψη των απαιτούμενων συμβάσεων, υπερβαίνοντας τα προβλεπόμενα από το θεσμικό πλαίσιο χρονικά όρια.
Την ίδια στιγμή, ο ΔΑΠΕΕΠ άρχισε να παραλαμβάνει αιτήσεις μόλις τον Απρίλιο, ενώ άλλοι κρίσιμοι κρίκοι της αλυσίδας – όπως οι προμηθευτές και οι Φορείς Σωρευτικής Εκπροσώπησης – εμφανίζονται διστακτικοί να προχωρήσουν σε συμβάσεις, επικαλούμενοι τις επικείμενες αλλαγές στο κανονιστικό πλαίσιο. Σύμφωνα με τον ΣΕΦ, η νέα υπουργική απόφαση καλείται να δώσει λύσεις σε σειρά ανοιχτών ζητημάτων.
Ένα από τα βασικότερα αφορά την εφαρμογή του net-billing σε φορείς όπως οι δήμοι, οι περιφέρειες και κοινωφελή ιδρύματα, τα οποία δεν έχουν δυνατότητα έκδοσης τιμολογίων. Το γεγονός αυτό δημιουργεί σοβαρά προσκόμματα στην αποζημίωση της πλεονάζουσας ενέργειας που εγχέεται στο δίκτυο. Ανάλογες δυσκολίες εντοπίζονται και σε εκπαιδευτικά ιδρύματα ή οργανισμούς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Μεταξύ των παρεμβάσεων που έχει θέσει ο ΣΕΦ περιλαμβάνεται η κατάργηση της υποχρέωσης προσκόμισης βεβαίωσης παραγωγού και εγγυητικής επιστολής για έργα αυτοκατανάλωσης, καθώς και η εξαίρεση συγκεκριμένων κατηγοριών φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων από την περιβαλλοντική αδειοδότηση, προκειμένου να απλοποιηθούν οι διαδικασίες και να αρθούν υφιστάμενες αντιφάσεις.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην ανάγκη ενσωμάτωσης της ευρωπαϊκής οδηγίας 2024/1711, η οποία αφορά τον ενεργειακό διαμοιρασμό και τα φωτοβολταϊκά μικρής ισχύος έως 800 W, τα λεγόμενα «φωτοβολταϊκά μπαλκονιού». Η πρόταση προβλέπει σημαντική απλοποίηση, με ηλεκτρονική γνωστοποίηση προς τον ΔΕΔΔΗΕ αντί της σύναψης σύμβασης σύνδεσης.
Επίσης, έντονο προβληματισμό προκαλεί η πρόβλεψη για το «τρίτο πρόσωπο», βάσει της οποίας, όταν ένα έργο αυτοκατανάλωσης εξυπηρετεί περισσότερες από μία παροχές, απαιτείται το τρίτο πρόσωπο να διαθέτει στην ιδιοκτησία του όλους τους χώρους όπου είναι εγκατεστημένοι οι μετρητές, περιορίζοντας ουσιαστικά τη δυνατότητα εφαρμογής του συγκεκριμένου μοντέλου.