post του ο Αριστείδης Αναστόπουλος (Διευθυντής Πωλήσεων στην LPC του Ομίλου Motor Oil Hellas), εξηγεί τους λόγους για τους οποίους το ελληνικό μοντέλο παραμένει το αδιαμφισβήτητο χρυσό πρότυπο:
1. Οι κυρίαρχοι των παγκόσμιων μεταφορών και του εμπορίου
Ο στόλος της Κίνας έχει σχεδιαστεί σε μεγάλο βαθμό για να εξυπηρετεί τις εισαγωγές/εξαγωγές της χώρας. Ο ελληνικός στόλος εξυπηρετεί ολόκληρο τον κόσμο. Οι Έλληνες πλοιοκτήτες είναι οι απόλυτοι διαμεσολαβητές, μεταφέροντας φορτία μεταξύ τρίτων χωρών χωρίς καμία πολιτική δέσμευση, αλλά μόνο με βάση την εμπορική λογική. Οταν η παγκόσμια οικονομία χρειάζετεια ενεργειακή και μεταφορική ασφάλεια στρέφεται στους ειδικούς του Πειραιά και όχι σε ένα στόλο που ακολουθεί τις κρατικές οδηγίες του Πεκίνου.
2. Κυριαρχία υψηλής αξίας
Δεν έχει σημασία μόνο πόσα πλοία διαθέτεις, αλλά και ποια πλοία διαθέτεις.
Ενώ άλλοι επικεντρώνονται στα ξηρά φορτία, οι Έλληνες κυριαρχούν στους τομείς υψηλών φραγμών και υψηλής τεχνολογίας:
Παγκόσμιοι ηγέτες στα τάνκερ: Ελέγχει περίπου το 30% του παγκόσμιου στόλου πετρελαιοφόρων.
Παγκόσμιοι ηγέτες στο LNG/LPG: Ηγείται της μετάβασης σε καθαρότερα καύσιμα με τα πιο ακριβά περιουσιακά στοιχεία στη θάλασσα.
Oι Έλληνες κατέχουν περιουσιακά στοιχεία υψηλής αξίας: άλλοι κατέχουν τα εμπορευματοποιημένα.
3. H ευελιξια νικά την γραφειοκρατία
Σε μια ασταθή αγορά, η ταχύτητα είναι το νόμισμα.
Το κρατικό μοντέλο διαχειρισης: Οι αποφάσεις περνάνε από επιτροπές, κρατικούς σχεδιαστές και συμβούλια.
Το ελληνικό μοντέλο: Ένας πλοιοκτήτης εξετάζει τους αριθμούς, εμπιστεύεται το ένστικτό του και δίνει το χέρι. Η συμφωνία έκλεισε.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Έλληνες επιχειρηματίες αγόρασαν περισσότερα από 64 δεξαμενόπλοια το 2025, ενώ οι θεσμικοί ανταγωνιστές τους εξακολουθούσαν να προγραμματίζουν συναντήσεις.
4. Eμπορική χωρητικότητα: το περιουσιακό στοιχείο που βασίζεται στο DNA
Για τους Έλληνες, ένα πλοίο είναι ένα χρηματοοικονομικό μέσο. Εφηύραν την τέχνη της αντικυκλικής επένδυσης — αγοράζοντας προβληματικά περιουσιακά στοιχεία όταν η κατάσταση είναι κρίσιμη και πουλώντας τα όταν η ζήτηση είναι υψηλή. Είναι ένα ...γενεαλογικό ένστικτο που δεν μπορεί να διδαχθεί σε καμία μια σχολή επιχειρήσεων ή να επιβληθεί από ένα 5ετές κυβερνητικό σχέδιο.
To συμπέρασμα
Οι αυτοκρατορίες που χτίστηκαν με επιδοτήσεις τελικά αντιμετωπίζουν κρίσεις.
Οι αυτοκρατορίες που χτίστηκαν πάνω σε εμπορικά ένστικτα, οικογενειακή κληρονομιά και επιχειρησιακή υπεροχή, αντέχουν.
Η ελληνική ναυτιλία δεν επιβιώνει απλώς στη νέα παγκόσμια τάξη. Την χρηματοδοτεί, τη μεταφέρει και επωφελείται από αυτήν.