ότι η επιστροφή του Ντάργουιν είναι αντισυμβατική και θα έχει συνέπειες στις Κινεζο-αυστραλιανές σχέσεις, καθώς αποτελεί προηγούμενο για άλλες παρόμοιες υποθέσεις – κάτι που αφορά και στον Πειραιά με την παρουσία της ΚΟΣΚΟ.
Η Κίνα είναι μεγάλος πελάτης της Αυστραλίας σε μεταλλεύματα, δημητριακά και αέρια, που θα παίξουν ρόλο στην έκβαση της έριδας αλλά η Αυστραλία είναι σύμμαχος της Αμερικής και δέχεται πιέσεις από την κυβέρνηση του προέδρου Τραμπ, να μην παρέχει λιμενικές διευκολύνσεις στην Κομμουνιστική Κίνα, η οποία διατηρεί φιλοδοξίες επεκτάσεως στον Ειρηνικό ωκεανό κι απειλεί απόβαση στην Ταϊβάν (πρώην Φορμόζα).
Η αναστροφή πωλήσεως ενός εμπράγματου δικαιώματος, όπως η κυριότητα ενός λιμένος από μία, έστω κρατική εταιρία του εξωτερικού, δεν μπορεί να εμποδισθεί, όταν λόγοι εθνικού συμφέροντος το επιβάλλουν.
Η Αυστραλιανή εθνική άμυνα στηρίζεται στην Αμερικανική εγγύηση κι αν ο πρόεδρος Τραμπ επιμείνει, είναι εξόχως δύσκολη η επιβίωση της συμφωνίας με τους Κινέζους. Θα λάβουν γερή αποζημίωση και θα απέλθουν.
Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν η επένδυση όπως της ΚΟΣΚΟ στον Πειραιά, έχει περιβληθεί τον τύπον νόμου του Ελληνικού κράτους που απαιτεί συμμόρφωση κι όχι παλινωδίες.
Εν τούτοις κι εδώ υπερέχει το εθνικό συμφέρον εάν αποδειχθεί ότι η ξένη επένδυση βλάπτει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος ή την ασφάλεια της – πράγμα δύσκολο ν’ αποδειχθεί.
Μέχρις στιγμής δεν έχει τεθεί τέτοιο ζήτημα από πλευράς συμμαχικού παράγοντος. Αντιθέτως, προωθείται η «συμβίωση» των Κινεζικών και Αμερικανικών συμφερόντων, των μεν πρώτων στο λιμάνι του Πειραιά, το οποίον κι επεκτείνεται, των δε στην Ελευσίνα με το εκεί ναυπηγείο Αμερικανικής ιδιοκτησίας.
Πολλά θα εξαρτηθούν από την εμμονή του Αυστραλιανού πρωθυπουργού Αλμπανέζε να αναλάβει τον έλεγχο του λιμένος του Ντάργουϊν. Που να φανταζόταν ο Βρετανός εξερευνητής Τζέημς Κουκ, που το 1770, προ 256 ετών , «ανεκάλυψε» την Ωκεανία – γνωστή όμως στον Κινέζο αυτοκράτορα και στους Ολλανδούς ποντοπόρους - ότι το λιμάνι της σημερινής Αυστραλίας που πήρε τ’όνομα προς τιμήν του φυσιοδίφη Καρόλου Ντάργουιν (Δαρβίνου εξελληνισμένο), θα εγίνετο το «μήλον της έριδος» μεταξύ Αυστραλών και Κινέζων κομμουνιστών.