Συμφωνία OPEC+: Προσωρινό Φρένο στην Κατρακύλα των Πετρελαϊκών Τιμών Αλλά το Μέλλον Τελείως Αβέβαιο 

Συμφωνία OPEC+: Προσωρινό Φρένο στην Κατρακύλα των Πετρελαϊκών Τιμών Αλλά το Μέλλον Τελείως Αβέβαιο 
Του Κ.Ν. Σταμπολή 
Τρι, 14 Απριλίου 2020 - 13:05

Η ιστορική συμφωνία που επετεύχθη την περασμένη Παρασκευή(10/4) από την διευρυμένη ομάδα των κρατών μελών του OPEC, γνωστή ως OPEC +, και περιλαμβάνει την Ρωσία και ορισμένες άλλες σημαντικές πετρελαιοπαραγωγές χώρες, για μείωση της παραγωγής κατά 9,7 εκατ. βαρ /ημέρα υπήρξε ικανή για να βάλει φρένο στην έντονα καθοδική τάση της διεθνούς αγοράς όχι όμως για να δημιουργήσει προσδοκίες για μια βιώσιμη ανάκαμψη. 

Ως γνωστό από τις αρχές Μαρτίου οι διεθνείς πετρελαϊκές οδηγήθηκαν σε μια άνευ προηγούμενου καθίζηση φθάνοντας στα $ 22 το βαρέλι στις 30/3, για το Brent, το διεθνές benchmark με ανάλογη πτώση και για τις άλλες διεθνείς ποικιλίες.

Οι λόγοι για την κατάρρευση των διεθνών πετρελαϊκών τιμών, που έχασαν σχεδόν τα δύο τρίτα της αξίας των μέσα σε λίγες εβδομάδες, δεν είναι άλλοι από την κρίση του κορωνοϊού και τα αυστηρά μέτρα που έλαβαν οι περισσότερες κυβερνήσεις για τον έλεγχο της επιδημίας, με κοινό παρονομαστή την ελαχιστοποίηση της κυκλοφορίας,  και που είχαν ως αποτέλεσμα την άμεση και ραγδαία μείωση της ζήτησης σε παγκόσμιο επίπεδο. Να θυμίσουμε ότι τις τελευταίες τρεις εβδομάδες η μείωση της ζήτησης έχει αγγίξει τα 30 εκατ. βαρέλια την ημέρα  σε μια ημερησία αγορά, προ κρίσης, που άγγιζε τα 100 εκατ. βαρ /ημέρα. Σε αυτή την συμφορά ήρθε να προστεθεί και η τελείως άκαιρη και αδικαιολόγητη ρήξη μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ρωσίας, που αρνούμενες να μειώσουν την παραγωγή τους ( στην συνάντηση της 6/3 του OPEC) προκειμένου να διασφαλίσουν τα μερίδια τους, αντιθέτως την αύξησαν δημιουργώντας ένα τεράστιο και δύσκολα διαχειρίσιμο πλεόνασμα.

Η συμφωνία της περασμένης εβδομάδας, υπό τον φόβο ολοσχερούς και άτακτης κατάρρευσης  της αγοράς πετρελαίου ,ήρθε μεν να αποκαταστήσει εν μέρει την τρωθείσα συνοχή του νέου καρτέλ των OPEC +, πλην όμως δεν φαίνεται να έπεισε την αγορά ότι οι συμφωνηθείσες περικοπές ( 9,7 εκατ. βαρ/ημέρα για την περίοδο Μάιο-Ιούνιο, 7,7 εκατ. για το υπόλοιπο του 2020 και 5,8 εκατ. από Ιανουάριο 2021 μέχρι τον Απρίλιο 2022) είναι αρκετές για να μειώσουν το υπέρ πλεόνασμα που έχει δημιουργηθεί. Η δε συμφωνία που ακολούθησε κατά την συνάντηση των G 20 το Σαββατοκύριακο για επιπλέον μείωση της παραγωγής κατά 5,0 με 5,5 εκατ. βαρ. την ημέρα, δεν φαίνεται να έπεισε κανένα καθότι δεν υπήρξε σχετική ανακοίνωση, αφού μέχρι την τελευταία  στιγμή με συνεχείς παρεμβάσεις του προέδρου Τραμπ καταβάλλοντο προσπάθειες για να συμφωνήσουν τα άλλα μεγάλα κράτη παραγωγοί (Βραζιλία, Καναδάς, Νορβηγία, Μεξικό) να δεσμευθούν για αντίστοιχες μειώσεις.

Ο μεν Αμερικανός πρόεδρος έκανε λόγο ότι οι συνολικές περικοπές" μπορούν και πρέπει να φθάσουν τα 20,0 εκατ. βαρ /ημέρα", στηρίζοντας στην πράξη τον OPEC και τον εξισορροπητικό ρόλο που διαδραματίζει στην διεθνή αγορά πετρελαίου. Με τον ίδιο να έχει κάνει στροφή 180 μοιρών από την μέχρι πρότινος απόλυτα αρνητική στάση απέναντι στο καρτέλ του οποίου υπήρξε διαχρονικά μέγας πολέμιος. Ο λόγος είναι ότι με την κατάρρευση  των τιμών θα επλήττετο καίρια η Αμερικανική  πετρελαϊκή βιομηχανία η οποία εκτιμάται ότι απασχολεί συνολικά περί τα 10 εκατομμύρια ανθρώπους.

Τόσο η επίσημη συμφωνία του OPEC+ όσο και η ανεπίσημη των G20 δεν οδήγησαν ως αναμένετο στην ανάκαμψη της τιμής του αργού, αφού σήμερα το πρωί το Brent διαπραγματεύετο στα $31,36 το βαρέλι στο ICE του Λονδίνου για παραδώσεις Ιουνίου.

Στην πραγματικότητα με την ανακοίνωση των ανωτέρω συμφωνιών η τιμή υποχώρησε κατά $ 3,0 το βαρέλι. Για το δε Αμερικανικό WTI η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη αφού αυτό επωλείτο στα $ 21,98 σήμερα στο NYMEX ευρισκόμενο σε μια πρωτοφανή απόκλιση ( differential) $ 10 το βαρέλι από το Brent. Όπως σημειώνουν πεπειραμένα στελέχη διεθνών εταιρειών η κατάσταση από πλευράς ζήτησης στον διεθνή χώρο είναι τελείως αρνητική και λίαν ευμετάβλητη έτσι που ουδείς μπορεί με βεβαιότητα να ισχυρισθεί ότι γνωρίζει ποσό μεγάλη είναι η διαφορά που έχει δημιουργηθεί μεταξύ προσφοράς και ζήτησης. 

Σε έναν κόσμο που λειτουργεί με διαρκώς μειούμενη ζήτηση, λόγω των μέτρων,  και όπου ο τομέας των μεταφορών αντιστοιχεί σχεδόν στο 65% της πετρελαϊκής κατανάλωσης, οι προοπτικές ανάκαμψης των τιμών, έστω και εάν αφαιρέσουμε 20,0 εκατ. βαρέλια την ημέρα, θα παραμένουν εξαιρετικά ισχνές. Και για όσο διάστημα η αγορά κινείται με κλειστά μάτια θα είναι δύσκολο να προδιαγράψει  κάποιος τις κινήσεις που θα χρειασθούν για την ανάκαμψη της. Αυτή ίσως επέλθει μόνο όταν και εάν αποκατασταθεί γενικότερα  η ομαλή λειτουργία του κοινωνικού συνόλου.