Η κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν έχει ακόμη αποφασίσει για το χρονοδιάγραμμα, την τιμολόγηση και τη δομή της πώλησης, η οποία θα μπορούσε να γίνει μέσω εισαγωγής στο χρηματιστήριο ή μέσω ιδιωτικής συναλλαγής. Η κίνηση αυτή θα τερματίσει τέσσερα χρόνια κρατικής ιδιοκτησίας για την εταιρεία, η οποία πριν από το 2022 ήταν ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη.
Η Uniper αποτέλεσε μία από τις εταιρείες που επλήγησαν περισσότερο από την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την μείωση των εισαγωγών φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην ΕΕ. Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών δήλωσε ότι η δημοσίευση της ανακοίνωσης την Τρίτη έγινε για να «μετρήσει το ενδιαφέρον» για μια ιδιωτική συναλλαγή, αν και το Βερολίνο θα μπορούσε επίσης να επιλέξει την εισαγωγή στο χρηματιστήριο. Η κυβέρνηση ήθελε να διασφαλίσει «τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της εταιρείας στο σύνολό της και, ως εκ τούτου, την ασφάλεια εφοδιασμού της Γερμανίας».
Αφού η Μόσχα διέκοψε την παροχή φυσικού αερίου στην Ευρώπη, το Βερολίνο παρενέβη για να αποτρέψει την κατάρρευση της Uniper, παρέχοντας 13,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε ίδια κεφάλαια και έως 6 δισεκατομμύρια ευρώ σε δάνεια, σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρικές διασώσεις στην ιστορία της Γερμανίας. Το Βερολίνο κατέλαβε επίσης τον έλεγχο της Gazprom Germania και των θυγατρικών της, θέτοντάς τες υπό την κηδεμονία της ομοσπονδιακής ρυθμιστικής αρχής ενέργειας της χώρας.
Ο όμιλος, που τώρα ονομάζεται Sefe, κατέχει μια σειρά από εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου στη Γερμανία, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης της χώρας, του Rehden. Η κυβέρνηση κατέσχεσε επίσης τις δραστηριότητες των διυλιστηρίων της Rosneft στη Γερμανία, ωστόσο δεν απαλλοτρίωσε τον ρωσικό κρατικό πετρελαϊκό όμιλο.
Σύμφωνα με τη νομοθεσία της ΕΕ, η Γερμανία πρέπει να μειώσει το μερίδιό της τόσο στην Uniper όσο και στη Sefe σε όχι περισσότερο από 25% συν μία μετοχή έως το τέλος του 2028.
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η Uniper έχει επιδιώξει να διαφοροποιήσει τις προμήθειές της. «Προσπαθούμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος, πρέπει να ανοικοδομήσουμε αυτή τη μακροπρόθεσμη συμβατική θέση», δήλωσε ο επικεφαλής της Uniper, Michael Lewis, σε συνέντευξή του τον Μάρτιο, προσθέτοντας ότι η Γερμανία έπρεπε να προμηθεύεται περίπου το ήμισυ του φυσικού αερίου της από την βραχυπρόθεσμη αγορά.
Χαιρετίζοντας, από την πλευρά του, το σχέδιο ιδιωτικοποίησης, ο Lewis δήλωσε την Τρίτη ότι η εταιρεία είναι «τώρα πιο σταθερή, πιο ανθεκτική και πιο σαφώς τοποθετημένη στρατηγικά» και πρόσθεσε: «Δεν είμαστε μόνο για άλλη μια φορά σε θέση να καταβάλουμε μερίσματα, αλλά μπορούμε επίσης να επενδύσουμε στην ανάπτυξη και τον μετασχηματισμό με στοχευμένο τρόπο — καθοδηγούμενοι από μια σαφή στρατηγική για βιώσιμη δημιουργία αξίας και ασφάλεια εφοδιασμού».
Υπενθυμίζεται ότι η οικονομία της Γερμανίας ήταν μια από τις πιο σοβαρά πληγείσες από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Μετά τη σταδιακή κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας, η χώρα εξαρτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη Μόσχα όσον αφορά τον ενεργειακό της τομέα, με την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream και την εισαγωγή μεγάλων ποσοτήτων σιβηρικού πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Ωστόσο, από το 2022, το Βερολίνο επιδιώκει να απογαλακτιστεί από τη ρωσική ενέργεια αγοράζοντας εναλλακτικές προμήθειες, συμπεριλαμβανομένων των ακριβότερων εισαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου. Η μετατόπιση αυτή έχει φέρει τη γερμανική βιομηχανία αντιμέτωπη με δομικά υψηλότερες τιμές ενέργειας.
Η κυβέρνηση του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του πριν από ένα χρόνο, έχει επιδιώξει να μειώσει την πίεση στις εταιρείες και τα νοικοκυριά μέσω επιδοτήσεων και φορολογικών περικοπών. Ωστόσο, ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν, ο οποίος έχει διαταράξει τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό από τον Περσικό Κόλπο, έχει έκτοτε αυξήσει ξανά τις τιμές.