Το Μνημόνιο Συνεργασίας υπεγράφη από τον Ομοσπονδιακό Υπουργό Ενέργειας του Βελγίου, Mathieu Bihet, και την Ολλανδή Υφυπουργό για το Κλίμα και την Πράσινη Ανάπτυξη, Jo-Annes de Bat, κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής BeNeNuc (Βελγο-Ολλανδική Πυρηνική Σύνοδος Κορυφής).
Το Μνημόνιο Συνεργασίας ορίζει ότι η Ολλανδία και το Βέλγιο θα εργαστούν σε μια ευρύτερη βάση έρευνας και ανάπτυξης και θα εντείνουν την ανταλλαγή γνώσεων. Για τον σκοπό αυτό, και οι δύο χώρες θα συναντώνται περιοδικά. Με αυτόν τον τρόπο, η Ολλανδία μπορεί να επωφεληθεί από την υπάρχουσα βιομηχανική γνώση και τις εφαρμογές που είναι διαθέσιμες σήμερα στο Βέλγιο λόγω του μεγαλύτερου αριθμού λειτουργικών πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής. Αντίθετα, η Ολλανδία μπορεί να μοιραστεί γνώσεις που έχει αποκτήσει σχετικά με την κατασκευή νέων πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και τις εξελίξεις που αφορούν μικρούς αρθρωτούς πυρηνικούς αντιδραστήρες (SMR). Για παράδειγμα, στους τομείς της έρευνας τοποθεσίας, της αδειοδότησης, των διαδικασιών και των εξαρτημάτων για πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.
Επιπλέον, η Ολλανδία και το Βέλγιο επιθυμούν οι εταιρείες και οι οργανισμοί γνώσης στην αλυσίδα πυρηνικής ενέργειας και εφοδιασμού να αλληλοεξυπηρετούνται και να ενισχύονται πιο αποτελεσματικά. Ως εκ τούτου, οι δύο χώρες δημιουργούν αποστολές καινοτομίας μεταξύ εταιρειών και οργανισμών γνώσης που δραστηριοποιούνται στην Ολλανδία και το Βέλγιο. Όπου είναι δυνατόν, οι κυβερνήσεις θα ενθαρρύνουν τη συνεργασία μεταξύ εταιρειών.
Επιπλέον, δύο χώρες θέλουν να δεσμευτούν για την ενίσχυση των γνώσεων και των δεξιοτήτων των ατόμων που θα εργαστούν στον πυρηνικό τομέα. Κατά την κορύφωση της κατασκευής των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, αυτό περιλαμβάνει 10.000 εργαζόμενους και, κατά μέσο όρο, σε ολόκληρη τη διαδικασία κατασκευής, περίπου 5.000 εργαζόμενους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, για παράδειγμα, μέσω κοινών προγραμμάτων κατάρτισης.
Οι δύο χώρες δεσμεύονται επίσης να συνεργαστούν για την εξεύρεση λύσεων σχετικά με τη διαχείριση, την αποθήκευση και την τελική διάθεση ραδιενεργών αποβλήτων.
Τον Μάιο του περασμένου έτους, το ομοσπονδιακό κοινοβούλιο του Βελγίου ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία την κατάργηση ενός νόμου του 2003 για τη σταδιακή κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας και την απαγόρευση της κατασκευής νέας πυρηνικής μονάδας παραγωγής ενέργειας. Σύμφωνα με την πολιτική σταδιακής κατάργησης, η μονάδα 1 του εργοστασίου Tihange επρόκειτο να κλείσει τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους, και η μονάδα Doel 2 τον Δεκέμβριο. Οι δύο τελευταίοι αντιδραστήρες του Βελγίου - Doel 4 και Tihange 3 - είχαν προγραμματιστεί να κλείσουν τον Νοέμβριο του 2025, αλλά τον Δεκέμβριο επιτεύχθηκε τελική συμφωνία για τη συνέχιση της λειτουργίας των δύο μονάδων για άλλα 10 χρόνια.
Στα τέλη Απριλίου, η βελγική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι είχε ξεκινήσει συνομιλίες για την άμεση ανάληψη της κυριότητας των επτά πυρηνικών αντιδραστήρων της χώρας - με όλες τις εργασίες παροπλισμού και αποσυναρμολόγησης να έχουν ανασταλεί «για να διασφαλιστεί ότι όλες οι επιλογές παραμένουν διαθέσιμες στο βελγικό κράτος».
Τον Δεκέμβριο του 2021, η νέα κυβέρνηση συνασπισμού της Ολλανδίας έθεσε την πυρηνική ενέργεια στο επίκεντρο της πολιτικής της για το κλίμα και την ενέργεια. Εκτός από τη διατήρηση του σταθμού Borssele σε λειτουργία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, η κυβέρνηση ζήτησε επίσης την κατασκευή νέων αντιδραστήρων. Με βάση τα προκαταρκτικά σχέδια, δύο νέοι αντιδραστήρες θα ολοκληρωθούν γύρω στο 2035 και ο καθένας θα έχει χωρητικότητα 1000-1650 MWe. Η κυβέρνηση λαμβάνει επίσης μέτρα για να προετοιμάσει την Ολλανδία για την πιθανή ανάπτυξη SMR.