Το βλέμμα των διεθνών αγορών παραμένει στραμμένο στη Μέση Ανατολή, με τον πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν να έχει εισέλθει στη δέκατη ημέρα του. Πλέον, το ενδιαφέρον στρέφεται στο νησί Χαργκ, το οποίο αποτελεί τον κρισιμότερο κόμβο της ιρανικής βιομηχανίας πετρελαίου. Πιο συγκεκριμένα, το Χαργκ διαχειρίζεται το 90% των εξαγωγών αργού του Ιράν, έχοντας αποθηκευτική ικανότητα που ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια βαρέλια. Κατά τη διάρκεια παλαιότερων συγκρούσεων στην περιοχή, το νησί είχε εν πολλοίς αποφύγει να στοχοποιηθεί, καθώς οι αντίπαλοι της Τεχεράνης ανησυχούσαν για τις συνέπειες μίας τέτοιας εξέλιξης στις ενεργειακές αγορές.
Αυτό φαίνεται να είναι και το σκεπτικό της JP Morgan, η οποία προειδοποίησε πως η υπό εξέταση αμερικανική επίθεση στο Χαργκ θα είχε απρόβλεπτα αποτελέσματα. Σύμφωνα με την τράπεζα, αν η Ουάσιγκτον πλήξει ένα τόσο κρίσιμο στόχο για την οικονομία Ιράν, οι Ιρανοί θα αντιδρούσαν με κλιμάκωση των επιθέσεων στις ενεργειακές υποδομές των γειτονικών χωρών και με μηδενισμό των περασμάτων από τα Στενά του Ορμούζ. Αναπόφευκτα, αυτό θα επέτεινε το ενεργειακό σοκ που ήδη βιώνουν οι διεθνείς αγορές.
Παράλληλα, το ίδιο το Ιράν αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς πετρελαίου, με την ημερήσια δυναμικότητα να φτάνει τα 3,3 εκατομμύρια βαρέλια, κατέχοντας την τρίτη θέση μεταξύ των μελών του OPEC. Όπως αποδεικνύουν δορυφορικά δεδομένα, οι φορτώσεις στο Χαργκ συνεχίζονταν τουλάχιστον μέχρι το Σάββατο 7 Μαρτίου, δηλαδή μία εβδομάδα μετά την έναρξη των συγκρούσεων. Αρκετά ιρανικά τάνκερ έχουν, επίσης, περάσει τα Στενά του Ορμούζ τις τελευταίες ημέρες, με τις εκτιμήσεις να κυμαίνονται στα 12 εκατομμύρια βαρέλια. Τα φορτία αυτά πιθανότατα κινούνται προς τις ασιατικές αγορές, αμβλύνοντας τις ελλείψεις που καταγράφονται. Ως εκ τούτου, η παύση των εξαγωγών από το Χαργκ θα περιόριζε περαιτέρω την προσφορά σε παγκόσμιο επίπεδο.
Με τις τιμές του αργού να έχουν περάσει το ψυχολογικό όριο των 100 δολαρίων και τους μεγαλύτερους παίκτες του Περσικού Κόλπου να έχουν οδηγηθεί σε μειώσεις της παραγωγής, ο εφιάλτης της εκτίναξης του πληθωρισμού είναι ορατός. Ως εκ τούτου, ο Λευκός Οίκος καλείται να αποφασίσει αν είναι διατεθειμένος να αποδεχθεί μία οικονομική κρίση λίγο πριν τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές ή αν θα προχωρήσει σε αποκλιμάκωση πριν οι οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου αγγίξουν και την αμερικανική αγορά.