Η εμμονή του Ντόναλντ Τραμπ να μετατρέψει τις ΗΠΑ στον απόλυτο κυρίαρχο των παγκόσμιων ενεργειακών αγορών αλλάζει τον χάρτη της παραγωγής ορυκτών καυσίμων και ανοίγει νέες ευκαιρίες για τους αμερικανικούς γίγαντες του κλάδου, Exxon και Chevron. Σύμφωνα με αξιωματούχους και ανθρώπους της αγοράς, η αμερικανική κυβέρνηση δεν πιέζει απλώς τους συμμάχους της να εγκαταλείψουν τις όποιες κλιματικές πολιτικές είχαν αποφασίσει και να επιστρέψουν στα ορυκτά καύσιμα με στόχο την αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών. Αλλά ταυτόχρονα, η αμερικανική διπλωματία ασκεί πιέσεις σε διάφορες περιφέρειες προκειμένου να δώσει νέα ώθηση στις δύο εταιρείες.
Η πιο καταφανής περίπτωση εμπλοκής είναι η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο και η ανάληψη του ελέγχου της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας. Όμως, το Καράκας είχε απλώς την ατυχία να χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα προς αποφυγή από την Ουάσιγκτον. Σε άλλες πρωτεύουσες, η επιρροή των ΗΠΑ είναι πολύ πιο διακριτική, αλλά εξίσου έντονη. Μία από τις περιοχές αυξημένου ενδιαφέροντος είναι η Μέση Ανατολή, όπου καταγράφεται υψηλή συγκέντρωση κοιτασμάτων ορυκτών καυσίμων. Μολονότι οι ηγεσίες της περιοχής είχαν θέσει την παραγωγή υδρογονανθράκων υπό τον έλεγχό τους δεκαετίες πριν, οι Αμερικανοί διπλωμάτες έχουν καταφέρει να αμβλύνουν τους υφιστάμενους περιορισμούς υπέρ των Exxon και Chevron.
Ο ένας λόγος για αυτή τη δεκτικότητα των κυβερνήσεων είναι η φήμη του Τραμπ ως πολιτικού. Καθώς η λεγόμενη «συναλλακτική διπλωματία» του Τραμπ αποτελεί τη νέα νόρμα στη διεθνή πολιτική, όλο και περισσότεροι ηγέτες αντιλαμβάνονται πως ο μόνος τρόπος να διατηρούν ανοικτή γραμμή με τις ΗΠΑ είναι να ενισχύουν τη θεώρηση του Αμερικανού Προέδρου ότι κέρδισε κάτι. Ως εκ τούτου, τα βασίλεια της Μέσης Ανατολής είναι διατεθειμένα να προσφέρουν πιο ελκυστικούς όρους στις αμερικανικές επιχειρήσεις, να ανακοινώσουν υψηλές επενδύσεις στις ΗΠΑ, και να δωρίσουν στον ίδιο τον Τραμπ ό,τι επιθυμεί.
Ο δεύτερος λόγος είναι η ασφάλεια. Με τις παγκόσμιες εντάσεις να κλιμακώνονται και την κυβέρνηση Τραμπ να αδιαφορεί για τις παραδοσιακές συμμαχίες που κατέστησαν τις ΗΠΑ υπερδύναμη, η παρουσία αμερικανικών συμφερόντων συνιστά μία δικλείδα ασφαλείας. Ειδικά σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή, όπου οι απειλές είναι καθημερινές, η εξασφάλιση της αμερικανικής προστασίας αποτελεί προϋπόθεση για την επιβίωση αρκετών καθεστώτων. Εντός αυτού του πλαισίου, η δραστηριοποίηση των Exxon και Chevron σε αυτές τις χώρες δεν συνεπάγεται απλώς αύξηση των κερδών, αλλά έναν ανοικτό δίαυλο επικοινωνίας με ορισμένους από τους πιο επιδραστικούς παίκτες στην Ουάσιγκτον.
Όσο για τους δύο πετρελαϊκούς ομίλους, η επιστροφή Τραμπ έχει σηματοδοτήσει μία ριζική αλλαγή για τα σχέδιά τους. Αφενός, δεν υπάρχει πλέον κανένα ουσιαστικό κίνητρο να αποστασιοποιηθούν από τους υδρογονάνθρακες και να επενδύσουν στις τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών. Αφετέρου, με τη νέα αμερικανική εξωτερική πολιτική να τους ανοίγει πόρτες που μέχρι πρόσφατα ήταν κλειστές, οι δύο εταιρείες μπορούν να εισέλθουν σε νέες αγορές με χαμηλό ανταγωνισμό. Αυτή η ικανότητα είναι εξαιρετικά κρίσιμη καθώς η εγχώρια παραγωγή των ΗΠΑ πλησιάζει την κορύφωσή της, και η σημερινός μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου πρόκειται μακροπρόθεσμα να απωλέσει την πρωτοκαθεδρία του.