τα μεγαλύτερα αποθέματα βαλλιστικών πυραύλων στη Μέση Ανατολή. Πριν από λίγες ημέρες ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αρακτσί δήλωσε ότι «οι αμυντικές και πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν – και οι πύραυλοι του Ιράν – δεν θα αποτελέσουν ποτέ αντικείμενο διαπραγματεύσεων». Η Τεχεράνη λέει τώρα ότι θα το συζητήσει αλλά όλοι γνωρίζουν ότι από το 2003 και έπειτα, δεν έχει συμμορφωθεί με τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων , μετά από αποκαλύψεις ότι είχε πραγματοποιήσει μυστικές πυρηνικές εργασίες. Ο αρμόδιος Διεθνής Οργανισμός έχει δώσει στο Ιράν το δικαίωμα σε ένα μη στρατιωτικό πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας, αλλά του απαγορεύει να χρησιμοποιεί την τεχνολογία – ιδιαίτερα τον εμπλουτισμό ουρανίου – για την ανάπτυξη ατομικών όπλων.
Οι Αμερικανοί εφάρμοσαν ένα μείγμα κυρώσεων και διπλωματίας για να προσπαθήσουν να περιορίσουν το πρόγραμμα του Ιράν, φοβούμενες ότι η Τεχεράνη επιδίωκε να κατασκευάσει ατομική βόμβα, παρά τις αρνήσεις της.
Το 2015, οι δυτικές δυνάμεις, μαζί με την Κίνα και τη Ρωσία, κατέληξαν σε συμφωνία με το Ιράν, η οποία περιόριζε αυστηρά τις πυρηνικές του δραστηριότητες και χαλάρωσε τις κυρώσεις. Ήταν ένα σημαντικό επίτευγμα εξωτερικής πολιτικής για τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα. Ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ την εγκατέλειψε κατά την πρώτη του θητεία, αποκαλώντας την «χειρότερη συμφωνία που υπήρξε ποτέ». Υπό τον πρώην πρόεδρο Τζο Μπάιντεν στη συνέχεια, οι έμμεσες συνομιλίες συνεχίστηκαν, αλλά με μικρή πρόοδο. Το 2025, ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο, λέγοντας ότι το Ιράν πρέπει να συμφωνήσει σε μια πυρηνική συμφωνία αλλιώς «θα υπάρξουν βομβαρδισμοί». Εφτασε πολύ κοντά στο να δώσει το «πράσινο φως» για πλήγμα στη χώρα πριν από μερικές εβδομάδες, και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη το μεγάλο κύμα διαμαρτυρίας που σάρωσε τη χώρα αλλά πνίγηκε στο αίμα με χιλιάδες νεκρούς λόγω της βίαιης καταστολής του καθεστώτος.Ο λόγος που δεν προχώρησε, σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα και αναλυτές, είναι διπλός. Ο πρώτος είναι ότι δεν είχε την διαβεβαίωση ότι μια «εφάπαξ» επίθεση μπορούσε να ρίξει το καθεστώς. Ο δεύτερος είναι ότι εκείνη την περίοδο οι αμερικανικές δυνάμεις είχαν συγκεντρωθεί στην Καραϊβική, επομένως δεν υπήρχαν αρκετές διαθέσιμες δυνάμεις ώστε να υπερασπιστούν το Ισραήλ που πιθανότατα θα γινόταν στόχος του Ιράν, σε περίπτωση επίθεσης ενώ και ο ίδιος ο Νετανιάχου έχει ζητήσει από τον Τραμπ να μην προχωρήσει.
Σε κάθε τ περίπτωση το Ιραν είναι προετοιμασμένο για όλα, μέσω της ενίσχυσης και της διασποράς κρίσιμων πόρων, της κατασκευής περιττών δομών διοίκησης και της ανάπτυξης εκτεταμένων υπόγειων εγκαταστάσεων που θα επιβιώσουν από τις αρχικές επιθέσεις. Η Τεχεράνη μπορεί να απαντήσει μέσα από μπαράζ βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την περιοχή με πρώτο στόχοτην αεροπορική βάση Αλ-Ουντέιντ στο Κατάρ, η οποία φιλοξενεί το αρχηγείο της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ και χρησιμεύει ως ο κύριος κόμβος αεροπορικών επιχειρήσεων.Το πιο ισχυρό όπλο του Ιράν δεν είναι όπλα αλλά η γεωργαφία, και πιο συγκεκριμένα ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ, μέσω των οποίων διέρχονται καθημερινά περίπου 21 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου – περίπου το 21% του παγκόσμιου πετρελαίου. Όπως και να εξελιχθούν οι συνομιλίες σήμερα, το κλειδί των εξελίξων το κρατά ο Τραμπ.