5,4 δισ. δολαρίων, με βάση ένα ευρύ δίκτυο διασυνοριακών επενδύσεων που υποστηρίζει εκατομμύρια θέσεις εργασίας.
Μολονότι ο Ντόναλντ Τραμπ ανακάλεσε τις απειλές για επιπλέον δασμούς στα ευρωπαϊκά κράτη που εναντιώθηκαν στην παραχώρηση της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ, η αναταραχή που προκλήθηκε ήταν μια στιγμή διαύγειας για τους Ευρωπαίους αξιωματούχους. Αρχισαν να αντιμετωπίζουν αυτή την τεράστια ροή αγαθών, υπηρεσιών και επενδύσεων ως πιθανό πλεονέκτημα έναντι των ΗΠΑ.
«Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν μπορούν να φερθούν σαν να μη συνέβησαν ποτέ οι τελευταίες εβδομάδες. Επρόκειτο για τη σοβαρότερη κρίση στις διατλαντικές σχέσεις εδώ και πολύ καιρό, αλλά με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο δεν θα είναι η τελευταία», σχολίασε στους New York Times ο Ιαν Μποντ, αναπληρωτής διευθυντής του Centre for European Reform.
Πέραν των ανταποδοτικών δασμών και άλλων μέτρων αντίδρασης, πώς θα μπορούσαν οι Ευρωπαίοι να επιδείξουν ισχύ σε μια κυβέρνηση που τους θεωρεί αδύναμους; «Θα μπορούσαν να κάνουν επίσης πομπώδεις κινήσεις», τονίζει ο Πίτερ Τσέις του German Marshall Fund. Το ερώτημα είναι «αν κερδίζουν τίποτα από αυτές ή απλώς αυτοτραυματίζονται». Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε ένα «μη βιώσιμο μονοπάτι χρέους», ανέφερε ο Ρίτσαρντ Πορτές, καθηγητής Οικονομικών στο London Business School. «Αυτή είναι η βασική αδυναμία των ΗΠΑ τώρα, οικονομικά», συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι εκεί βρίσκεται και το ισχυρότερο οικονομικό πλεονέκτημα της Ευρώπης.
Ειδικότερα, οι Ευρωπαίοι επενδυτές διακρατούν τεράστιες ποσότητες αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων κρατικών ομολόγων ύψους 2 τρισ. δολαρίων. Η αμερικανική κυβέρνηση έχει ένα τεράστιο έλλειμμα, το οποίο βασίζεται στις αγορές αυτών των ομολόγων από ξένους πιστωτές. Αν σταματούσαν να αγοράζουν, αυτό θα ανέβαζε το κόστος του χρήματος για την αμερικανική κυβέρνηση.
Σημειώνεται ότι ο Τραμπ απείλησε να αντεπιτεθεί σε όποια ευρωπαϊκή χώρα ξεπουλήσει αμερικανικά ομόλογα. Η αξία των τίτλων αυτών, τους οποίους διακρατούν σε τεράστιες ποσότητες κεντρικές τράπεζες, επενδυτικά ταμεία και διαχειριστές κεφαλαίων ανά τον κόσμο, σημαίνει ότι το πλήγμα ενός ξεπουλήματος θα γινόταν αισθητό παντού, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι η αξιοπιστία των ΗΠΑ αμφισβητείται ήδη στην Ευρώπη. Το δανικό συνταξιοδοτικό ταμείο Akademiker Pension ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα ότι θα πουλήσει εντός του μήνα αμερικανικά ομόλογα περίπου 100 εκατ. δολαρίων.
Υπάρχουν τουλάχιστον 450 εκατ. άνθρωποι στην Ε.Ε., στους οποίους οι αμερικανικές επιχειρήσεις παρέχουν πολλές υπηρεσίες. Πέρυσι, η Ε.Ε. εισήγαγε περισσότερες υπηρεσίες από τις ΗΠΑ (περίπου 300 δισ. δολαρίων), απ’ όσες εξήγαγε (περίπου 200 δισ. δολαρίων). Οι ΗΠΑ είναι πιο ευάλωτες από αυτό το πλεόνασμα, διότι «είναι πιθανώς ένα ακόμη ισχυρό πλεονέκτημα για την Ε.Ε. να πει “όχι” σε αυτές τις υπηρεσίες που εισρέουν στην ευρωπαϊκή αγορά», υποστήριξε ο Ερικ βαν ντερ Μάρελ, επικεφαλής οικονομολόγος στο ερευνητικό κέντρο European Centre for International Political Economy. Προειδοποίησε, βέβαια, ότι «αν μποϊκοτάρεις αυτές τις υπηρεσίες στην αγορά σου, αυτό οδηγεί σε μειωμένη ανταγωνιστικότητα των βιομηχανιών σου».
Δυσκολότερο να αντικατασταθούν θα ήταν οι ψηφιακές υπηρεσίες των αμερικανικών τεχνολογικών εταιρειών, τόνισε. Οι αξιωματούχοι πάντως θα μπορούσαν να ασκήσουν πίεση επιβάλλοντας χρεώσεις στα έσοδα ψηφιακών πλατφορμών, διαφημιστών και εργαλείων αναζήτησης. Απεναντίας, στον τομέα της συμβουλευτικής και των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών είναι ευκολότερο να βρεθούν ευρωπαϊκές εναλλακτικές.
Τελικά, η μεγαλύτερη δοκιμασία για την Ευρώπη είναι η δυνατότητα εφαρμογής αυτών των μέτρων. Αλλωστε, τα όρια της Ευρώπης φάνηκαν ξεκάθαρα αυτή την εβδομάδα, όταν το Ευρωκοινοβούλιο «πάγωσε» την επικύρωση της εμπορικής συμφωνίας μεταξύ Ε.Ε. και Mercosur, εμποδίζοντας τη φιλοδοξία του «μπλοκ» να διαφοροποιήσει τις εμπορικές του σχέσεις.
Aπό την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ