στο Χρηματιστήριο των 4 μητρικών εταιριών που διηύθυνε και στις οποίες ενέτασσε άλλες 80!...
Μία φορά μόνο τον συνάντησα και μου εμπιστεύθηκε την εχεμύθια των λογιστικών στοιχείων χρήσεως του προηγηθέντος έτους , που θα μάθαινα νωρίτερα από την δημοσίευση και για την επεξεργασία των. Μάλιστα με δοκίμασε μέσω ενός φίλου του, που μου ζήτησε «χρηματιστηριακή συμβουλή». Του είπα ότι δεν ήξευρα αλλά κι αν τύχαινε να γνωρίζω, δεσμευόμουν να μη την κοινοποιήσω.
Επί σειράν ετών και με την βοήθεια του Κωνσταντίνου Κεφάλα διεκπεραίωνα εγκαίρως τα πληροφοριακά στοιχεία στους μετόχους έως ότου ο ΝΣ με αντικατέστησε μ’ ένα τηλεφώνυμα συνεργάτου του, λόγω... «εποχής».
Εκεί, στο Μαρούσι έμαθα το μυστικό της επιτυχίας του ΝΣ ως επιχειρηματία, που δεν ήταν άλλο από την διοίκηση διά του αποτελέσματος. Εάν οι διευθυντές των επιχειρήσεων εφάρμοζαν πιστά τις εντολές του και δεν είχαν ζημίες, διατηρούντο στις θέσεις τους, αν όχι απολύοντο παραχρήμα.
Ενθυμούμαι την ανασφάλεια που επικρατούσε στις εταιρικές διοικήσεις του ομίλου ΒΙΟΧΑΛΚΟ (Ο.Β) εάν οι προθεσμιακές προμήθειες και πωλήσεις δεν επαληθεύοντο εγκαίρως. Η καθαίρεσις κι η ανανέωση της διοικήσεως στην εκάστοτε βιομηχανική μονάδα, ήταν ο κανόνας.
Ο όμιλος της Βιοχάλκο ήταν εκ γενετής εξωστρεφής. Εκτός των εξαγωγών που έφθασαν στο 3% του Ελληνικού ΑΕΠ (2002) και το υψηλό αντίστοιχο των εξαγωγών, με προστιθεμένη αξία άνω του 40% (οι πρώτες ύλες εισάγονται), οι επεκτάσεις του Ομίλου Β. , στο εξωτερικό ήσαν συνεχείς κι εύστοχες: Απ’ τα Βαλκάνια έως την Αγγλία. Μόνον μία Ελληνική εταιρία τσιμέντων ήταν πιο τολμηρή με τις επενδύσεις στο εξωτερικό.
Ο αποδημείσας ΝΣ δεν περιορίζετο μόνο στις χρηματικές επιδόσεις αλλά ενδιαφερόταν επίσης για τον πολιτισμό – μακράν της πολιτικής. Είναι γνωστό το Ίδρυμα Μ.Ν. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ, που επιστατούσε για τα έργα στην Τεγέα και την Αρκαδία εν γένει, απ’ όπου η οικογένρια του έλκει την καταγωγή και παράδοση, που συνεχίζουν οι δύο γιοι του.