και να περιορίσει την εξάρτησή της από τις εισαγωγές φυσικού αερίου, όσο και για τη Μόσχα, καθώς αποτελεί τη μεγαλύτερη επένδυση της Rosatom στο εξωτερικό.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Rosatom, Αλεξέι Λιχατσόφ, εμφανίστηκε βέβαιος για την τήρηση του χρονοδιαγράμματος, χαρακτηρίζοντας το Άκουγιου «βασικό έργο» για τη ρωσική κρατική εταιρεία.
«Σίγουρα, το Άκουγιου θα τεθεί σε λειτουργία φέτος. Αυτό είναι το βασικό μας έργο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η λειτουργία του θα πραγματοποιηθεί πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους», δήλωσε στο ρωσικό πρακτορείο TASS.
Το έργο αποτελεί τον πρώτο πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής της Τουρκίας και κατασκευάζεται στην επαρχία Μερσίνας, στις ακτές της Μεσογείου. Η διακρατική συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας υπεγράφη το 2010, ενώ η πρώτη θεμελίωση πραγματοποιήθηκε το 2018, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός από τα μεγαλύτερα ενεργειακά έργα που έχουν υλοποιηθεί ποτέ στη γειτονική χώρα. Η επένδυση εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 20 δισ. δολάρια και υλοποιείται εξ ολοκλήρου από τη Rosatom με το μοντέλο Build–Own–Operate (Κατασκευή–Ιδιοκτησία–Λειτουργία), το οποίο εφαρμόζεται για πρώτη φορά σε πυρηνικό σταθμό παγκοσμίως.
Ο πυρηνικός σταθμός θα διαθέτει τέσσερις αντιδραστήρες VVER-1200 ρωσικής τεχνολογίας Γενιάς III+, ισχύος 1.200 MW ο καθένας. Με συνολική εγκατεστημένη ισχύ 4.800 MW, το Άκουγιου θα είναι σε θέση να παράγει περίπου 35 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 10% των σημερινών αναγκών ηλεκτροπαραγωγής της Τουρκίας. Παράλληλα, εκτιμάται ότι θα συμβάλει στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά περίπου 18 εκατομμύρια τόνους ετησίως, υποκαθιστώντας κυρίως παραγωγή από μονάδες φυσικού αερίου και άνθρακα.
Η πρώτη μονάδα βρίσκεται πλέον στο τελικό στάδιο δοκιμών, ενώ οι υπόλοιπες τρεις αναμένεται να τεθούν σταδιακά σε λειτουργία τα επόμενα χρόνια, οδηγώντας στην πλήρη ανάπτυξη του σταθμού. Με την ολοκλήρωσή του, το Άκουγιου αναμένεται να αποτελέσει βασικό πυλώνα του τουρκικού ηλεκτρικού συστήματος, ενισχύοντας την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας και αναβαθμίζοντας τον γεωπολιτικό ρόλο της Ρωσίας στον πυρηνικό τομέα της Ανατολικής Μεσογείου.