Λίγοι εκλεκτοί ελέγχουν την παγκόσμια αγορά ΥΦΑ, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για την ασφαλή ανάπτυξη του κλάδου κατά τα επόμενα χρόνια. Όπως εξηγεί μία νέα έρευνα της Wood Mackenzie, η γεωγραφική συγκέντρωση στη συγκεκριμένη βιομηχανία είναι ιδιαίτερα πυκνή. Στην πλευρά της παραγωγής, οι ΗΠΑ με 25,3%, το Κατάρ με 18,7%, η Αυστραλία με 18,4%, και η Ρωσία με 7% κυριαρχούν στις εξαγωγές. Αυτές οι χώρες αναμένεται, επίσης, να ενισχύσουν την εξαγωγική ικανότητά τους μέχρι το τέλος της δεκαετίας, δημιουργώντας κόμβους.
Στην πλευρά της μεταφοράς, τα περισσότερα υγραεριοφόρα κατασκευάζονται στη Νότια Κορέα σε ποσοστό που φτάνει το 60%, ενώ σχεδόν το υπόλοιπο 40% κατασκευάζεται στην Κίνα. Αυτό συνεπάγεται πως οποιαδήποτε εμπλοκή σε αυτές τις δύο χώρες, θα μπορούσε να προκαλέσει καθυστερήσεις στην ανάπτυξη του εμπορίου LNG. Επί του παρόντος, υπάρχουν 260 πλοία μεταφοράς ΥΦΑ που θα παραδοθούν από το 2027 και μετά. Στην έκθεσή της, η Wood Mackenzie δηλώνει πως αυτή η ικανότητα ναυπήγησης δεν μπορεί να αντικατασταθεί μιας και αφορά σε τεχνογνωσία δεκαετιών και επενδύσεις δισεκατομμυρίων.
Για τους αναλυτές της Wood Mackenzie, αυτή η διττή υπερσυγκέντρωση έχει δημιουργήσει ένα σύστημα «κλεψύδρα», όπου η προσφορά και η ζήτηση ενώνονται μέσω ενός πολύ εύθραυστου και στενού σημείου που αφορά στην ικανότητα μεταφοράς του LNG. Η εικόνα αυτή απειλεί μία βιομηχανία που βρίσκεται ήδη υπό πίεση εξαιτίας της περιορισμένης διαθεσιμότητας εξοπλισμού, όπως οι τουρμπίνες φυσικού αερίου.