Ομως ο κόσμος δεν μπορεί να απορροφήσει την προσφορά. Πάνω από 40 κινεζικοί κατασκευαστές ηλιακών πάνελ έχουν χρεοκοπήσει, εξαγοραστεί ή διαγραφεί από το χρηματιστήριο. Το ένα τρίτο του εργατικού δυναμικού των πέντε κορυφαίων εταιρειών που επέζησαν έχει απολυθεί.
Η καθαρή ενέργεια, σε μια κλίμακα που θα φαινόταν ουτοπική την εποχή της συνθήκης του Παρισιού για το κλίμα το 2015, είναι πλέον εφικτή. Η τιμή των ηλιακών συλλεκτών έχει πέσει στο ναδίρ. Κι όμως, τα εργοστάσια είναι αδρανή.
Διαθέτουμε όμως μια σειρά από καλά τεκμηριωμένα επιχειρήματα για να υποβαθμίσουμε αυτή την αποπροσανατολιστική κατάσταση.
Τελικά είναι απλά ένα τεχνικό πρόβλημα. Η ηλιακή ενέργεια παρουσιάζει υπερβολική διακοπτόμενη λειτουργία και η αποθήκευση σε μπαταρίες δεν έχει ακόμη φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο.
Επίσης είναι ένα πρόβλημα πολιτικής οικονομίας. Οι υφιστάμενοι παραγωγοί βασικού φορτίου απαιτούν το μερίδιό τους. Ο τεράστιος στόλος σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύση άνθρακα της Κίνας περιορίζει τη ζήτηση για περισσότερη ηλιακή και αιολική ενέργεια.
«Είναι καπιταλισμός, άστο». Από τη δεκαετία του 1850, ο Καρλ Μαρξ μας έλεγε να περιμένουμε γιγαντιαία αύξηση παραγωγικότητας να συμβαδίζουν με άσκοπες σπατάλες. Οι «σχέσεις παραγωγής» - γεωπολιτική, ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια, προστατευτισμός - εμποδίζουν την πρόοδο των πράσινων δυνάμεων παραγωγής. Τι έκπληξη.
Είναι δικό της λάθος της Κίνας. Νέα έρευνα του ΟΟΣΑ δείχνει ότι η ηλιακή βιομηχανία είναι ο πιο επιδοτούμενος τομέας στον κόσμο. Μόλις ο Πρόεδρος Xi Jinping ανακοίνωσε τη δέσμευσή του για απαλλαγή από τον άνθρακα τον Σεπτέμβριο του 2020, η υπερβολική ανάπτυξη και η εναλλαγή ήταν αναπόφευκτες. Στους τομείς των βασικών προϊόντων, η βιασύνη για την κατάληψη μεριδίου αγοράς μέσω της επέκτασης της παραγωγικής ικανότητας και των πολέμων τιμών είναι ταυτόχρονα καταστροφική και συνηθισμένη. Και μόλις το Πεκίνο άρχισε να μειώνει τις επιδοτήσεις - πρώτα τους δασμούς τροφοδοσίας και τώρα τη φορολογική ελάφρυνση για τις εξαγωγές - ήταν αναπόφευκτο να υπάρξουν επιπτώσεις. Εάν η Κίνα δεν απορροφήσει τη δική της πλεονάζουσα παραγωγή, μην εκπλαγείτε αν ο υπόλοιπος κόσμος δεν μπορεί.
Σε αυτό το σημείο, η ομάδα «παγκόσμιων ανισορροπιών» πιθανότατα θα συμμετάσχει. Εάν η Κίνα δεν είχε επενδύσει τόσα πολλά σε νέα παραγωγική ικανότητα και αντίθετα κατανάλωνε και εισήγαγε περισσότερα από άλλες οικονομίες, τομείς όπως η ηλιακή ενέργεια δεν θα υπέφεραν από τέτοια πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα. Το μερκαντιλιστικό μοντέλο της Κίνας, που βασίζεται στις επενδύσεις, είναι ο χειρότερος εχθρός της.
Σε γενικές γραμμές, αυτά είναι δίκαια επιχειρήματα. Αν μιλούσαμε για χάλυβα ή τσιμέντο, κάποιοι θα συμφωνούσαν. Αλλά τα ηλιακά πάνελ; Από πότε τα ηλιακά πάνελ ήταν απλώς ένα ακόμη εμπόρευμα; Είναι ένα τεχνολογικό θαύμα. Μας μετατρέπουν σε ...αγρότες του ήλιου. Για τον τελευταίο μισό αιώνα, ερευνητικά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο, ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1970 με τις εταιρείες spin-off της NASA και την μεγάλη αμερικανική ώθηση στην ενεργειακή έρευνα υπό τον Τζίμι Κάρτερ, αγωνίζονται να φτάσουν σε αυτό το σημείο. Μαζί με τις μπαταρίες, οι οποίες επίσης πλησιάζουν γρήγορα το σημείο της πλεονάζουσας προσφοράς, αποτελούν το κλειδί για ένα βιώσιμο μέλλον.
Η πραγματική έκπληξη από τα στοιχεία επιδοτήσεων του ΟΟΣΑ είναι ότι κόστισε στην Κίνα λιγότερο από 18 δισεκατομμύρια δολάρια σε τομεακή υποστήριξη σε διάστημα 15 ετών για να χτίσει μια βιομηχανία που μπορεί τώρα να παρέχει περισσότερη καθαρή ενέργεια από ό,τι μπορεί εύκολα να απορροφήσει ο κόσμος.

Εάν η βιομηχανική πολιτική στη Δύση είχε αποφέρει αυτό το είδος κέρδους, θα δίναμε στον εαυτό μας συγχαρητήρια.
Από την άποψη της κλιματικής πολιτικής, αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι μια τρομακτική αποτυχία συντονισμού - αυτό που ο Τζον Μέιναρντ Κέινς θα ονόμαζε «σύγχυση». Πώς μπορούμε να επιτρέπουμε μια ύφεση στη βιομηχανία ηλιακής ενέργειας ακριβώς τη στιγμή που ο τομέας των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας φτάνει σε ταχύτητα διαφυγής;
Αλλά δεν υπάρχει λόγος πανικού. Η βιομηχανία ηλιακής ενέργειας δεν είναι μια νεοσύστατη βιομηχανία. Οι κινέζοι παίκτες στην ηλιακή ενέργεια, σε αντίθεση με τους ευρωπαίους ομολόγους τους στις αρχές της δεκαετίας του 2010, δεν κινδυνεύουν να εξαφανιστούν.
Η ζήτηση της Κίνας για ανανεώσιμη ισχύ θα αναζωπυρωθεί. Οι εξαγωγές κινεζικής ηλιακής τεχνολογίας σχεδόν παντού εκτός από τις ΗΠΑ βρίσκονται σε άνθηση. Οι κινεζικές εταιρείες βελτιώνονται συνεχώς. Οι κατασκευαστές ηλιακών πάνελ ενσωματώνουν πλέον μπαταρίες για να προσφέρουν μεγαλύτερη σταθερότητα στο δίκτυο.
Δεδομένης της ιστορικής ευκαιρίας της φθηνής καθαρής ενέργειας, τουλάχιστον ορισμένες οραματικές πολιτικές βρίσκονται σε εξέλιξη. Το πιο αξιοσημείωτο είναι το πρόγραμμα Mission 300, μέσω του οποίου η Παγκόσμια Τράπεζα και η Αφρικανική Τράπεζα Ανάπτυξης ελπίζουν να παρέχουν καθαρή και αξιόπιστη ενέργεια σε 300 εκατομμύρια ανθρώπους στην Αφρική. Εν τω μεταξύ, στη Σαγκάη, μια κοινοπραξία κορυφαίων παικτών ηλιακής ενέργειας ξεκίνησε μια προσπάθεια να θέσει εκατοντάδες γιγαβάτ ηλιακής ενέργειας στο διάστημα για την υποστήριξη τροχιακών κέντρων δεδομένων. Το απόλυτο όνειρό τους είναι μια σεληνιακή βάση τεχνητής νοημοσύνης με ονομαστική ισχύ 10.000 γιγαβάτ.
Η επανάσταση της καθαρής ηλεκτροτεχνολογίας θα θριαμβεύσει. Τα πανάκριβα ηλιακά πάνελ και οι μπαταρίες είναι τα σοκαριστικά της όπλα. Αλλά ας σημειώσουμε το 2026 ως τη στιγμή που ο κόσμος βρέθηκε με «περισσότερα από αρκετά» ηλιακά πάνελ και εμείς αδιαφορήσαμε.
*Από τους Financial Times