Σύμφωνα με στοιχεία της τουρκικής Ρυθμιστικής Αρχής Ενεργειακής Αγοράς (EPDK), η χώρα εισήγαγε κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026 περίπου 19,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου και 3,32 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου και πετρελαιοειδών.
Στο φυσικό αέριο, οι ΗΠΑ βρέθηκαν στην πρώτη θέση των προμηθευτών τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, ενώ τον Μάρτιο η Ρωσία επανήλθε ως ο μεγαλύτερος προμηθευτής της Τουρκίας. Παράλληλα, σημαντικό μερίδιο διατηρεί και το Αζερμπαϊτζάν. Στις εισαγωγές πετρελαίου, η Ρωσία εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό προμηθευτή, ενώ ακολουθούν το Ιράκ, το Καζακστάν και η Σαουδική Αραβία.
Το Τζεϊχάν στο επίκεντρο
Κομβικό ρόλο στις περιφερειακές ενεργειακές ροές παίζει ο τερματικός σταθμός του Τζεϊχάν, μέσω του οποίου διοχετεύονται στις διεθνείς αγορές ποσότητες πετρελαίου από το Αζερμπαϊτζάν και το Ιράκ. Ο αγωγός Μπακού–Τιφλίδα–Τζεϊχάν θεωρείται μία από τις σημαντικότερες εναλλακτικές οδούς μεταφοράς πετρελαίου εκτός ρωσικού και ιρανικού ελέγχου. Σύμφωνα με στοιχεία της τουρκικής BOTAŞ, μόνο κατά τους δύο πρώτους μήνες του έτους μεταφέρθηκαν μέσω του αγωγού περίπου 30,9 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Παράλληλα, ο αγωγός Τουρκίας–Ιράκ, που συνδέει το Κιρκούκ με το Τζεϊχάν και επανήλθε σε λειτουργία τον Μάρτιο, ενισχύει περαιτέρω τη θέση της Τουρκίας ως πύλης εξαγωγής πετρελαίου προς τη Μεσόγειο.
Στόχος η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης
Η Άγκυρα επιχειρεί επίσης να εδραιώσει τον ρόλο της στον τομέα του φυσικού αερίου, λειτουργώντας ως γέφυρα ανάμεσα στους παραγωγούς της Ανατολής και τις ευρωπαϊκές αγορές.
Μέσω των αγωγών Blue Stream και TurkStream, ρωσικό φυσικό αέριο μεταφέρεται τόσο στην Τουρκία όσο και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Παράλληλα, το αζέρικο αέριο φτάνει στην Τουρκία μέσω του αγωγού Μπακού–Τιφλίδα–Ερζερούμ και συνεχίζει προς την Ευρώπη μέσω των TANAP και TAP. Ο TANAP αποτελεί τον βασικό κορμό του Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου, ενώ ο TAP μεταφέρει το αέριο έως την Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές αγορές.
Την ίδια στιγμή, η λειτουργία του αγωγού Ιγδίρ–Ναχτσιβάν ενισχύει τη συνεργασία Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν, περιορίζοντας την εξάρτηση της περιοχής από το ιρανικό αέριο.
Σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής αβεβαιότητας και πιέσεων στις διεθνείς ενεργειακές αγορές, η Τουρκία επιχειρεί να αξιοποιήσει τη γεωγραφική της θέση, ενισχύοντας τον ρόλο της ως περιφερειακού ενεργειακού κόμβου και εναλλακτικής διαδρομής για την Ευρώπη.