Σε μια περίοδο κατά την οποία οι διαπραγματεύσεις στον IMO εισέρχονται σε κρίσιμη καμπή, το μήνυμα που κυριάρχησε στο πάνελ «Decarbonization: No More Illusions» ήταν σαφές: η απανθρακοποίηση της ναυτιλίας, με τους όρους που συζητείται σήμερα, απέχει πολύ από το να αποτελέσει εφαρμόσιμη στρατηγική και μοιάζει περισσότερο με ουτοπία, παρά με ώριμο επιχειρησιακό σχέδιο. Όλοι οι ομιλητές έδειξαν με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο έναν άλλο δρόμο για το ταξίδι προς τη βιωσιμότητα του περιβάλλοντος και της ναυτιλίας

Ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Laskaridis Shipping και της Lavinia Corporation, Πάνος Λασκαρίδης, εξήγησε γιατί, κατά την άποψή του, η απανθρακοποίηση αργεί. Όπως είπε, το σχέδιο που συζητείται στον IMO, πρώτον, θέτει στόχους χωρίς να απαντά στο πώς θα επιτευχθούν και, δεύτερον, ορισμένοι φαντάστηκαν ότι θα διαχειριστούν τα τεράστια ποσά που θα προκύψουν από το νέο πλαίσιο. «Ούτε στον ύπνο τους», είπε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος αναγνώρισε, βεβαίως, την ύπαρξη της κλιματικής αλλαγής, αλλά επέμεινε ότι το ζήτημα χρειάζεται μέτρο και ρεαλισμό. Μάλιστα, προειδοποίησε πως για την ελληνική ναυτιλία ίσως σήμερα μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη ναυτικών.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η Ιωάννα Προκοπίου, President Designate της BIMCO και CEO της Sea Traders, η οποία μίλησε για ένα κανονιστικό περιβάλλον που απέχει αισθητά από την πραγματικότητα. Όπως υπογράμμισε, το λεγόμενο «ο ρυπαίνων πληρώνει» δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μια μορφή φορολόγησης. Ακόμη, καυτηρίασε την έλλειψη συνολικής προσέγγισης στα καύσιμα και στις επιπτώσεις τους. Η φράση της, «δεν υπάρχουν πράσινα καύσιμα», συμπύκνωσε το πνεύμα της συζήτησης.

Ο πρόεδρος και CEO της Ariston Navigation και πρόεδρος της Intercargo, Γιάννης Ξυλάς, χαρακτήρισε ουτοπία την απανθρακοποίηση με τον τρόπο που συζητείται. Όπως είπε, η τεχνική συζήτηση έχει δώσει τη θέση της στην πολιτική και, τελικά, στη φορολογία. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι σήμερα δεν υπάρχει ασφαλές, διαθέσιμο, οικονομικά προσιτό και επεκτάσιμο καύσιμο μηδενικού άνθρακα. Για το LNG σημείωσε ότι λειτουργεί μεταβατικά, αλλά με ερωτήματα για το συνολικό του αποτύπωμα, ενώ για το υδρογόνο, την αμμωνία και τη μεθανόλη περιέγραψε σοβαρά ζητήματα διαθεσιμότητας, κόστους, ασφάλειας και παραγωγικής κλίμακας. Ως πιθανές λύσεις, περισσότερο στη θεωρία προς το παρόν, ανέφερε την πυρηνική ενέργεια και το carbon capture.

Στο οικονομικό σκέλος στάθηκε ο Σωτήρης Ράπτης, γενικός γραμματέας της ECSA. Όπως τόνισε, τα βιώσιμα ναυτιλιακά καύσιμα είναι σήμερα έως και οκτώ φορές ακριβότερα από τα συμβατικά, ενώ οι ναυτιλιακές πληρώνουν ήδη περίπου 9 δισ. ευρώ τον χρόνο στο πλαίσιο του ETS. Το βασικό πρόβλημα είπε πως είναι ότι η μετάβαση δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ χωρίς σοβαρές επενδύσεις στην παραγωγή και διαθεσιμότητα καυσίμων. Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και το γεγονός ότι το 74% των βιώσιμων καυσίμων παράγεται σήμερα στην Ασία.

Tέλος, ο διευθυντής Ρυθμιστικών Υποθέσεων της DNV Maritime, Γιώργος Κασιμάτης, επιχείρησε να βάλει μια πιο ρυθμιστική διάσταση στη συζήτηση, τονίζοντας ότι το βασικό τεστ κάθε μέτρου είναι η παγκόσμια και συνεπής εφαρμογή του. Υπογράμμισε επίσης ότι η συζήτηση χρειάζεται έναν σαφέστερο διαχωρισμό ανάμεσα στο πολιτικό και στο τεχνικό σκέλος, γιατί σήμερα οι στόχοι, τα χρονοδιαγράμματα και οι στρατηγικές φιλοδοξίες συνυπάρχουν με πολύ πραγματικά, αλλά ακόμη αναπάντητα τεχνικά ερωτήματα.

(από την εφημερίδα «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»)

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο