Το πρώτο μέρος της χρηματοδότησης, ύψους 750 εκατομμυρίων δολαρίων, αναμένεται να εξεταστεί από το διοικητικό συμβούλιο τον επόμενο μήνα.
Η Γενική Διευθύντρια Κεντρικής & Δυτικής Ασίας της ADB τόνισε ότι, η Τουρκία αποτελεί στρατηγική γέφυρα μεταξύ Ασίας και Ευρώπης και είναι ένα από τα νεότερα περιφερειακά μέλη της Τράπεζας. Εξήγησε ότι οι δραστηριότητες της ADB στη χώρα βασίζονται σε δύο πυλώνες: την ανθεκτικότητα και τη συνδεσιμότητα της περιοχής.
Η ίδια ανέφερε ότι η Τράπεζα έχει ήδη διαθέσει χρηματοδοτήσεις, συμπεριλαμβανομένων 500 εκατομμυρίων ευρώ για εξαγωγείς που επλήγησαν από τους σεισμούς με επίκεντρο το Καχραμανμαράς, καθώς και 150 εκατομμυρίων ευρώ και 150 εκατομμυρίων δολαρίων για την περιφερειακή ανάκαμψη.
Επίσης σημείωσε ότι χρηματοδοτήσεις έχουν παρασχεθεί σε δύο ιδιωτικές τράπεζες στην Τουρκία, ενώ οι συνολικές δεσμεύσεις για το 2025 ξεπέρασαν τα 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια. Από το 2026 και μετά, η ADB στοχεύει σε ετήσια χρηματοδότηση περίπου 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με σημαντικό ρόλο του ιδιωτικού τομέα.
Αναφερόμενη στο έργο του σιδηροδρόμου, τόνισε ότι η ADB είναι ένας από τους συνεπενδυτές, ενώ κύριος χρηματοδότης είναι η Παγκόσμια Τράπεζα. Το συνολικό κόστος του έργου εκτιμάται σε 6,75 δισεκατομμύρια δολάρια, με την Παγκόσμια Τράπεζα να αναμένεται να συνεισφέρει 2 δισεκατομμύρια δολάρια.
Η ADB προτείνει χρηματοδότηση 1,5 δισ. δολαρίων, με το πρώτο πακέτο των 750 εκατομμυρίων προς έγκριση τον Ιούνιο του 2026.
Παράλληλα, πρόσθεσε ότι οι συγκρούσεις έχουν ήδη επηρεάσει την αναπτυξιακή πορεία της Ασίας, επηρεάζοντας αγορές όπως τα λιπάσματα και τα τρόφιμα. Τόνισε επίσης ότι η ενεργειακή εξάρτηση, τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου και η σταθερότητα κάθε χώρας διαμορφώνουν διαφορετικά τις επιπτώσεις.
Υπογράμμισε ότι η ενίσχυση της ενεργειακής ικανότητας και η μετάβαση σε ανανεώσιμες πηγές είναι βασική προτεραιότητα, ενώ προειδοποίησε ότι παρατεταμένες συγκρούσεις μπορούν να επιβαρύνουν ιδιαίτερα τις ευάλωτες οικονομίες.
Κατέληξε ότι η αυξανόμενη γεωπολιτική ένταση και η κατακερματισμένη εμπορική δραστηριότητα ενδέχεται να μεταβάλουν το αναπτυξιακό μοντέλο της Ασίας, οδηγώντας από μια στρατηγική «αποδοτικότητας» σε μια στρατηγική «ανθεκτικότητας».