αποκλεισμένους ναυτικούς και τα πλοία τους, και το γαλλικό και το βρετανικό ναυτικό κάνουν τις δικές τους κινήσεις στην περιοχή.
Η ιρανική αντιπρόταση απαιτούσε:
• Άμεση και μόνιμη κατάπαυση του πυρός από τις ΗΠΑ «σε όλα τα μέτωπα», αλλά και απαίτηση για παύση των ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών εναντίον της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, με εγγύηση μελλοντικής μη επίθεσης.
• Αναγνώριση της ιρανικής κυριαρχίας επί του Πορθμού του Ορμούζ και αποδοχή του συντονισμού του Ναυτικού του IRGC, κατά παράβαση του Σχεδίου Διαχωρισμού Κυκλοφορίας του ΙΜΟ που θεσπίστηκε το 1968, το οποίο όλα τα έθνη που έχουν υπογράψει τη Σύμβαση του ΙΜΟ για την Ασφάλεια της Ζωής και της Θάλασσας υποχρεούνται βάσει του διεθνούς δικαίου να τηρούν.
• Η άρση όλων των κυρώσεων κατά του Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της άρσης του ναυτικού αποκλεισμού των ΗΠΑ και της απαγόρευσης των πωλήσεων ιρανικού πετρελαίου.
• Πενταετές, αντί του προτεινόμενου 20ετούς μορατόριουμ για τον πυρηνικό εμπλουτισμό, και μείωση του υπάρχοντος αποθέματος ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού μέσω αποθήκευσης σε τρίτη χώρα και αραίωσης εντός της χώρας. Απόρριψη των αιτημάτων για διάλυση πυρηνικών εγκαταστάσεων.
Η αντιπρόταση φαίνεται να έχει αφήσει εκτός πεδίου εφαρμογής τα αιτήματα για τη μείωση των δραστηριοτήτων της Ιρανικής Αντίστασης του Άξονα και τον περιφερειακό επεκτατισμό, μαζί με τυχόν περιορισμούς στις δυνατότητες βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Ιράν. Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν υπήρξε καμία αναφορά σε μέτρα για την απελευθέρωση της δρακόντειας εγχώριας εκστρατείας καταστολής του IRGC.
Η ιρανική απάντηση αφήνει πολύ λίγα περιθώρια στους Αμερικανούς διαπραγματευτές να απαντήσουν με μια αντιπροσφορά, και δεν είναι σαφές πώς σκοπεύει να προχωρήσει η αμερικανική κυβέρνηση στο διπλωματικό μέτωπο, αφήνοντας στην άκρη την αόριστη απειλή του Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «το Ιράν δεν θα γελάει πλέον».
Ενώ δεν είναι σαφές πώς θα προχωρήσουν τώρα οι διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του Πακιστάν, ο Γενικός Γραμματέας του ΙΜΟ, Αρσένιο Ντομίνγκεζ (φωτό), είχε συνομιλίες με τον Υπουργό Εξωτερικών του Ομάν, Σαγίντ Μπαντρ Αλ Μπουσάιντι, στο Μουσκάτ στις 11 Μαΐου. Μετά τις συνομιλίες, το Υπουργείο Εξωτερικών του Ομάν τόνισε τη σημασία της τήρησης του διεθνούς δικαίου, τον σεβασμό της κυριαρχίας των χωρικών υδάτων και την επείγουσα ανάγκη προώθησης μιας ανθρωπιστικής πρωτοβουλίας για την απελευθέρωση πλοίων στον Κόλπο, με ασφάλεια και σε συνεργασία με τα παράκτια κράτη.
Από αυτή την άποψη, η κοινή θέση του ΙΜΟ και του Ομάν συνάδει με τα θέματα της Πολυεθνικής Πρωτοβουλίας υπό την αγγλογαλλική προεδρία, η οποία περιλαμβάνει 44 έθνη. Η πρωτοβουλία προβλέπει συνάντηση σε επίπεδο Υπουργών Άμυνας στις 12 Μαΐου, κατά την οποία το Ηνωμένο Βασίλειο θα περιγράψει τις στρατιωτικές προετοιμασίες που κάνει, συμπεριλαμβανομένης της προώθησης της ανάπτυξης στην περιοχή του Κόλπου του αντιτορπιλικού αεράμυνας Daring Class Type 45 HMS Dragon (D35).
Η Γαλλία έχει ήδη αναπτύξει το αεροπλανοφόρο FS Charles de Gaulle (R91) μέσω της νότιας Ερυθράς Θάλασσας, με το αεροπλανοφόρο να συνοδεύεται από ένα πλοίο ανεφοδιασμού πετρελαίου κλάσης Jacques Chevallier, πιθανώς FS Jacques Chevallier (A725), και ένα αντιτορπιλικό ανθυποβρυχιακού πολέμου κλάσης Aquitaine καθώς διέσχιζε τη Διώρυγα του Σουέζ.