Η Αμερικανική κυβέρνηση αξίωσε από τις Ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες εμπορεύεται με συμφωνίες, να επιτρέπουν σε Αμερικανικές επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν την ονομασία «φέτα» για παραπλήσια τυριά τους, όπως είχε επιτραπεί για τη Ελληνική γιαούρτη σε ένα Τούρκο παραγωγό στις ΗΠΑ.
Έτσι, όμως, χάνεται τώρα άλλη μια Ελληνική «αποκλειστικότητα» στην Αμερικανική αγορά όπως άλλωστε έχει συμβή και στην Ευρωπαϊκή, όπου διάφοροι παραγωγοί ονομάζουν «φέτα» τυριά από αγελαδίσιο γάλα ενώ η πραγματική φέτα παράγεται από γάλα εριφίων.
Η απαίτηση της κυβερνήσεως Τραμπ για πλαστή χρήση της ονομασίας «φέτας» από Αμερικανούς παραγωγούς είναι το «ευχαριστώ» της Τραμπικής administration για την συμπαράσταση της Ελλάδος στον πόλεμο του Κόλπου ή μήπως οφείλεται στην ολιγωρία της Ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον να προστατεύσει τα Ελληνικά τυριά από την παραβίαση της ονομασίας για την οποία υπάρχει συμφωνία «κυρίων». Ονομάζεται η Ιταλική «Παρμεζάνα» ως ίδιον προϊόν της Αμερικής; Μην τρελαθούμε τελείως!
Βεβαίως, δεν ομιλεί κανείς περί «αντιποίνων» αλλά οι διαρκείς αιφνιδιασμοί του εμπορίου με τις ταρίφφες και τα άλλα διοικητικά μέτρα του Τραμπ εμποδίζουν την ομαλή ανάπτυξη των συναλλαγών. Τι θα έκανε η Αμερικανική πρεσβεία εν Αθήναις εάν μια Ελληνική επιχείρηση χρησιμοποιούσε την ονομασία Apple για τα προϊόντα της;
Όμως, τι κι αν οι Αμερικανικές επιχειρήσεις καπηλευθούν το όνομα «φέτα» στα τυριά τους, επειδή το πέτυχε το ισχυρό «λόμπυ» των αγελαδοτρόφων. Ουδέποτε θα επιτύχουν την ίδια γεύση με την Ελληνική φέτα «Τυρνάβου» ή «Παρνασσού» καθώς αυτή παράγεται από ελληνικά χέρια, ερίφια, νερό και χορτάρι.
Μόνο που σαν τον Αθανάσιο Διάκο, οι Έλληνες ποιμένες θα παραφράζουν τώρα το δημοτικό άσμα:
«Για δες καιρό που διάλεξε ο Τράμπ /τη φέτα να μας πάρει/τώρα π’ ανθίζουν τα σπαρτά / και βγάζει η Γη χορτάρι.