Σε πανηγυρική ατμόσφαιρα ξεκίνησε σήμερα η λειτουργία της πρώτης μονάδας “πράσινου” λιθίου της Βρετανίας. Το έργο ανήκει στη Geothermal Engineering Ltd και βρίσκεται στο Redruth της Κορνουάλης, σχεδόν 500 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Λονδίνου. Μολονότι νέα, η μονάδα θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την ενεργειακή στρατηγική της Βρετανίας, καθώς συνδυάζει την παραγωγή λιθίου με τη γεωθερμική ενέργεια. Πιο συγκεκριμένα, το εργοστάσιο της GEL θα παράγει αρχικά 100 τόνους λιθίου ετησίως, ποσότητα που φιλοδοξεί να αυξήσει σε 1.500 τόνους μεσοπρόθεσμα και 18.000 τόνους σε βάθος δεκαετίας.
Αν και η έναρξη είναι μετριοπαθής καθώς το παραγόμενο λίθιο θα αρκεί μόλις για 2.000 ηλεκτρικά οχήματα, η μονάδα χαρακτηρίζεται ως το πρώτο βήμα για την απεξάρτηση της χώρας από τις εισαγωγές κινεζικού λιθίου. Εξίσου σημαντικό πως η μονάδα ηλεκτροδοτείται μέσω της γεωθερμίας, καθιστώντας ουσιαστικά το λίθιο που παράγει “πράσινο”. Τα πλεονάζοντα ηλεκτρικά φορτία θα πωλούνται στην Octopus Energy, τον μεγαλύτερο ενεργειακό πάροχο της Βρετανίας.
Η μονάδα της GEL ηλεκτροδοτείται από τη γεωθερμία. Πηγή: The Guardian.
Τα σημερινά εγκαίνια του εργοστασίου της GEL, το οποίο έχει δημιουργήσει περίπου 100 θέσεις εργασίας στην υποβαθμισμένη περιοχή, δημιουργούν αισιοδοξία για τη βρετανική παραγωγή λιθίου. Μία σειρά επενδύσεων για την παραγωγή λιθίου είχαν ανακοινωθεί στις αρχές της δεκαετίας, όταν η ενεργειακή μετάβαση άρχισε να επιταχύνεται. Ωστόσο, η κατάρρευση των τιμών του άλατος το 2023 σηματοδότησε την καθυστέρηση ή την ακύρωση πολλών έργων.
Αυτό έχει επιτρέψει στην Κίνα να ελέγχει τόσο την πλειοψηφία της παραγωγής λιθίου στο 60%, όσο και τις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες για την κατασκευή μπαταριών. Οι πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις και η εργαλειοποίηση αυτού του πλεονεκτήματος από το Πεκίνο έχουν δώσει νέα ώθηση στις προσπάθειες για απαγκίστρωση, με τη Βρετανία να στοχεύει να παράγει 50.000 τόνους λιθίου μέχρι το 2035.
Η Κορνουάλη φαίνεται ότι θα παίξει καθοριστικό ρόλο σε αυτές τις προσπάθειες. Η ανταγωνίστρια της GEL, Cornish Lithium, λειτουργεί ήδη τη δική της δοκιμαστική μονάδα στο St. Dennis, 30 χιλιόμετρα βόρεια του Redruth. Εφόσον καταφέρει να βρει επενδυτές, η μονάδα θα λειτουργήσει για εμπορική χρήση το 2029, στοχεύοντας να παράγει 20.000 τόνους λιθίου ετησίως. Στο St. Austell της Κορνουάλης, ένα άλλο έργο από την Imerys “πάγωσε” την προηγούμενη εβδομάδα, με την εταιρεία να στρέφεται σε μία αντίστοιχη επένδυση στη Γαλλία όπου θα λάβει κρατική χρηματοδότηση. Η μονάδα στο St. Austell θα παρήγαγε 20.000 τόνους λιθίου ετησίως.
Εντούτοις, η παραγωγή λιθίου είναι μόνο η πρώτη φάση της εφοδιαστικής αλυσίδας. Αναμενόμενα, το άλας απαιτεί διάφορους τύπους επεξεργασίας πριν χρησιμοποιηθεί στα ηλεκτρικά οχήματα, μεταξύ αυτών και η μετατροπή του σε ενεργό υλικό καθόδου. Τόσο η Βρετανία, όσο και η ηπειρωτική Ευρώπη, δεν έχουν δώσει έμφαση σε αυτόν τον τομέα, με τις επενδύσεις στην ανάπτυξη της επεξεργασίας λιθίου να είναι ελάχιστες. Ως εκ τούτου, οι εισαγωγές υλικών θα παραμείνουν αναπόσπαστο κομμάτι της εφοδιαστικής αλυσίδας για το άμεσο μέλλον.