Η αντίστροφη μέτρηση υποβολής δεσμευτικών προσφορών για το επιχειρηματικό πάρκο στη Φυλή, που έχει οριστεί στις 6 Απριλίου, αποτελεί κρίσιμο κομμάτι ενός ευρύτερου ανασχεδιασμού του χάρτη των εμπορευματικών μεταφορών στην Αττική. Η διαδικασία που «τρέχει» η Μονάδα Συμβάσεων Στρατηγικής Σημασίας του ΤΑΙΠΕΔ καλείται να εξυπηρετήσει έναν διττό στόχο: αφενός την άμεση επίλυση χρόνιων χωροταξικών παθογενειών του λεκανοπεδίου και αφετέρου την εξυπηρέτηση γεωπολιτικών προτεραιοτήτων, όπου ελληνικά, αμερικανικά και ευρωπαϊκά κεφάλαια επιχειρούν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο δίκτυο logistics, ανεξάρτητο από την κινεζική επιρροή της Cosco στον Πειραιά.
Το επιχειρηματικό πάρκο
Στο προσκήνιο του ενδιαφέροντος βρίσκεται αυτή τη στιγμή το πρότζεκτ του Δήμου Φυλής στη θέση Σπηλιές. Πρόκειται για έργο προϋπολογισμού που υπερβαίνει τα 250 εκατ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της ιδιωτικής συμμετοχής, και αφορά την ανάπτυξη «πράσινου» επιχειρηματικού πάρκου σε έκταση περίπου 450 στρεμμάτων. Η σημασία του έργου δεν έγκειται μόνο στην οικονομική του διάσταση, αλλά πρωτίστως στην επίλυση ενός μείζονος περιβαλλοντικού και κυκλοφοριακού προβλήματος της πρωτεύουσας. Στόχος είναι η μετεγκατάσταση εκατοντάδων μεταφορικών επιχειρήσεων οι οποίες σήμερα δραστηριοποιούνται άναρχα στην περιοχή του Ελαιώνα (Βοτανικός), επιβαρύνοντας τον αστικό ιστό και μπλοκάροντας την υλοποίηση της «διπλής ανάπλασης». Η μεταφορά αυτή αποτελεί προαπαιτούμενο για την εξυγίανση του κέντρου της Αθήνας, απελευθερώνοντας ζωτικό χώρο για αστικές αναπλάσεις. Σύμφωνα με πηγές της αγοράς, ενόψει της 6ης Απριλίου ξεχωρίζουν ισχυρά επιχειρηματικά σχήματα. Οι βασικοί «μνηστήρες» που φέρονται να διατηρούν ενεργό ενδιαφέρον περιλαμβάνουν την κοινοπραξία της Goldair Cargo με την Aegean Oil, τον όμιλο Κοπελούζου μέσω της FINCOP Infrastructure που επιδιώκει να διευρύνει το αποτύπωμά του στις υποδομές και ένα τρίτο σχήμα υπό την «Ειδησεοφωνική».
Το εμπορευματικό κέντρο
Παράλληλα με τη Φυλή, οι εξελίξεις στο Θριάσιο Πεδίο αποκτούν βηματισμό, προσπαθώντας να καλύψουν το χαμένο έδαφος δεκαετιών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αξιοποίηση του Θριασίου Πεδίου ως εμπορευματικού κέντρου βρίσκεται στην επικαιρότητα τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1990, αποτελώντας ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της ελληνικής γραφειοκρατικής δυσκαμψίας και των άγονων διαγωνιστικών διαδικασιών. Επειτα από πολλαπλές αποτυχημένες απόπειρες, ενστάσεις και εμπλοκές με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το τοπίο έχει ξεκαθαρίσει: στο «Θριάσιο Ι» (εμπορευματικό κέντρο) η παραχώρηση έχει ήδη «κλειδώσει» στη ΘΕΚ Α.Ε., το κοινό σχήμα της Goldair Cargo και της ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ. Το έργο βρίσκεται ήδη σε φάση υλοποίησης με στόχο τη δημιουργία των πρώτων μεγάλων αποθηκών. Χρηματοδότηση έχει εξασφαλιστεί από την Τράπεζα Πειραιώς, αλλά και την αμερικανική κρατική αναπτυξιακή τράπεζα DFC. Στην αγορά βεβαίως κυκλοφορούν πληροφορίες που θέλουν το μερίδιο της ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης της ίδιας και της μητρικής της Τράπεζας Πειραιώς, με ενδιαφερόμενο αγοραστή. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αγοραστής φέρεται μεγάλος εισηγμένος όμιλος συμμετοχών με πολυσχιδή δραστηριότητα και σαφή φιλοαμερικανικό προσανατολισμό.
Την ίδια ώρα, στο «Θριάσιο ΙΙ» (σιδηροδρομικός σταθμός) η διαδικασία βρίσκεται στην τελική ευθεία προς το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ανάδοχος στο συγκεκριμένο έργο είναι η κοινοπραξία της Hellenic Train και της Damco Energy, συμφερόντων του ομίλου Κοπελούζου.
Οι Αμερικανοί
Αυξημένης σημασίας είναι και η δρομολογημένη στον Ασπρόπυργο επένδυση στις παλιές εγκαταστάσεις της Χαλυβουργίας Ελλάδος. Εκεί, το αμερικανικό ιδιωτικό επενδυτικό κεφάλαιο HIG Capital, μέσω της Streem Global, επιδιώκει να αναπτύξει έναν trimodal (τριτροπικό) εμπορευματικό κόμβο, δηλαδή έναν κόμβο που συνδυάζει τις οδικές, τις σιδηροδρομικές και τις πλωτές μεταφορές, συνολικού προϋπολογισμού της τάξης των 300 εκατομμυρίων.
Η HIG δεν αγοράζει απλώς αποθήκες, αλλά επιδιώκει να αναπτύξει και λιμάνι κάνοντας χρήση της σχετικής άδειας αιγιαλού και συνδέοντας την εγκατάσταση απευθείας με τον σιδηρόδρομο. Η κίνηση αυτή, σε συνδυασμό με την παρουσία της ONEX στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, η οποία υποστηρίζεται από την αμερικανική κρατική τράπεζα επενδύσεων DFC, καθώς και την επικείμενη παραχώρηση τμήματος του λιμένος Ελευσίνας, δημιουργεί ένα ενιαίο και συμπαγές μέτωπο δυτικών συμφερόντων στην περιοχή.
Η κινητικότητα αυτή δεν είναι τυχαία. Οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ενωση αναζητούν εναλλακτικές πύλες εισόδου εμπορευμάτων, που δεν θα ελέγχονται από το Πεκίνο και την Cosco στον Πειραιά. Η ανάπτυξη της Ελευσίνας και του Ασπροπύργου ως ενός διακριτού πόλου logistics, ο οποίος μπορεί να λειτουργεί συμπληρωματικά αλλά και ανταγωνιστικά προς τον ΟΛΠ, εξυπηρετεί απόλυτα αυτόν τον σχεδιασμό, αναφέρουν οι ειδικοί.
(από την εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»)