Πρόκειται για το τέταρτο συνεχόμενο έτος ισχυρής ανάπτυξης, επιβεβαιώνοντας ότι τα FSRU έχουν πλέον παγιωθεί ως κρίσιμος κρίκος της παγκόσμιας ενεργειακής αλυσίδας.
Στο 16% των παγκόσμιων εισαγωγών LNG
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι συνολικές εισαγωγές LNG το 2025 εκτιμώνται σε περίπου 435 εκατ. τόνους, γεγονός που σημαίνει ότι τα FSRU καλύπτουν πλέον περίπου το 16% της παγκόσμιας ζήτησης. Όπως τονίζει ο αναλυτής της Fearnleys, Erik Stavseth, αν και το ποσοστό αυτό δεν αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω το 2026, λόγω των μεγάλων χρόνων υλοποίησης νέων έργων, η απόλυτη σημασία των FSRU παραμένει καθοριστική, ειδικά για αγορές που χρειάζονται γρήγορη και ευέλικτη πρόσβαση στο LNG.
Η αύξηση των εισαγωγών το 2025 οφείλεται κυρίως στην Ευρώπη, την Αίγυπτο και την Τουρκία. Η Ευρώπη διατήρησε υψηλά επίπεδα δραστηριότητας, με περίπου 7 εκατ. τόνους LNG ανά τρίμηνο, παρά το γεγονός ότι δεν προστέθηκαν νέες μονάδες μέσα στο έτος. Η Αίγυπτος ξεχώρισε με περισσότερους από 3 εκατ. τόνους ανά τρίμηνο, αξιοποιώντας πλέον τέσσερις ενεργές μονάδες και μία επιπλέον σε εφεδρεία, ενώ η Τουρκία κινήθηκε σε «πλήρη ισχύ», με 2,2 εκατ. τόνους το τέταρτο τρίμηνο, ακολουθώντας την εποχική αύξηση της ζήτησης.
Ρεκόρ δραστηριότητας και σε επίπεδο τριμήνου
Το τέταρτο τρίμηνο του 2025 καταγράφηκε ακόμη ένα ρεκόρ: 19 εκατ. τόνοι LNG και περίπου 300 φορτία, αυξημένα κατά 42% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2024. Παρότι η αύξηση σε σχέση με το τρίτο τρίμηνο του ίδιου έτους ήταν οριακή, η συνολική εικόνα καταδεικνύει ότι ο στόλος FSRU λειτουργεί πλέον σχεδόν στο μέγιστο των δυνατοτήτων του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η διαφοροποίηση στα μεγέθη φορτίων. Στα μεγάλα ευρωπαϊκά terminals, όπως το Eemshaven στην Ολλανδία, οι εισαγωγές έφτασαν τα 4,8 εκατ. τόνους ετησίως, ενώ στην Αίγυπτο (Ain Sokhna) τα επίπεδα διαμορφώθηκαν κοντά στα 4,5 εκατ. τόνους. Αντίθετα, σε αγορές όπως η Σενεγάλη, τα φορτία ήταν αισθητά μικρότερα, γεγονός που αποτυπώνει τη μεγάλη ευελιξία των FSRU ως υποδομών.
Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της Fearnleys είναι ότι η αγορά FSRU παραμένει σχεδόν πλήρως δεσμευμένη, με ελάχιστες διαθέσιμες μονάδες. Η περιορισμένη κινητικότητα στόλου δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας, αλλά αντίθετα αντανακλά τη μέγιστη αξιοποίηση των υφιστάμενων μονάδων. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2025 μόνο ένα FSRU, το Cape Ann στη Χάβρη, δεν δέχθηκε φορτία, γεγονός που οδήγησε στην απόφαση αποχώρησής του από το terminal.
Απαιτούνται 20 νέες μονάδες στη διαχείριση επιπλέον 35 εκατ. τόνων αερίου
Παρά τη δυναμική, η Fearnleys προειδοποιεί ότι τα FSRU δεν μπορούν από μόνα τους να απορροφήσουν την αναμενόμενη υπερπροσφορά LNG της επόμενης δεκαετίας. Ακόμη και αν αυξηθεί η μέση αξιοποίηση των μονάδων κατά 25%, θα απαιτηθούν περίπου 20 νέα FSRU για να διαχειριστούν επιπλέον 30-35 εκατ. τόνους LNG. Αυτό αντιστοιχεί μόλις στο 15% της νέας προσφοράς, ποσοστό που ιστορικά περνά μέσω FSRU.
Η εικόνα που διαμορφώνεται για το 2026 είναι αυτή μιας αγοράς που παραμένει ισχυρή, αλλά όχι ανεξάντλητη. Τα FSRU εξακολουθούν να προσφέρουν ταχύτητα υλοποίησης, χαμηλότερο αρχικό κόστος και ευελιξία, στοιχεία κρίσιμα για χώρες που επιδιώκουν ενεργειακή ασφάλεια χωρίς μακροχρόνιες δεσμεύσεις. Ωστόσο, οι μεγάλοι χρόνοι απόφασης (27-30 μήνες από την τελική απόφαση για επένδυση-FID έως και τη λειτουργία) και οι αυξανόμενες απαιτήσεις χρηματοδότησης λειτουργούν ως φυσικό όριο στην περαιτέρω επέκταση.
Όπως επισημαίνει η Fearnleys, χωρίς την ανάπτυξη νέων έργων FSRU την επόμενη πενταετία, ο κόσμος κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπος με παρατεταμένη ανισορροπία στην αγορά LNG. Το 2025 απέδειξε ότι τα FSRU μπορούν να λειτουργήσουν ως «βαλβίδα ασφαλείας» της ενεργειακής μετάβασης - το ζητούμενο πλέον είναι αν οι κυβερνήσεις και οι αγορές θα κινηθούν εγκαίρως ώστε να διατηρηθεί αυτός ο ρόλος και τα επόμενα χρόνια.
(από την εφημερίδα «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»)