Η πιθανή επανένταξη της Βενεζουέλας στις διεθνείς ροές αργού θα έχει άμεσες επιπτώσεις στη ναύλωση δεξαμενόπλοιων μεταφοράς αργού, αναδεικνύοντας τους μεγάλους παίκτες που ελέγχουν σήμερα τη spot αγορά.
Δύο άξονες
Η ναύλωση δεξαμενόπλοιων αργού διαμορφώνεται από δύο βασικούς άξονες: τις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, κρατικές και πολυεθνικές, και τους διεθνείς traders αργού.
Οι πρώτες εξασφαλίζουν σταθερούς όγκους και προβλεψιμότητα, ενώ οι δεύτεροι προσφέρουν ευελιξία, ταχύτητα και δυνατότητα ανάληψης γεωπολιτικού ρίσκου.
Η αλληλεπίδραση αυτών των δύο κατηγοριών καθορίζει τη ζήτηση για χωρητικότητα, τη διαμόρφωση των ναύλων και τη δυναμική κάθε επιμέρους κατηγορίας πλοίου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Poten & Partners, στην κορυφή της αγοράς VLCC, που αποτελεί το βασικό εργαλείο για τις μακρινές μεταφορές αργού από τον Ατλαντικό προς την Ασία, κυριαρχούν μεγάλοι κρατικοί και εταιρικοί όμιλοι.
Η κινεζική Unipec, εμπορικός βραχίονας της Sinopec, παραμένει ο μεγαλύτερος spot ναυλωτής διεθνώς, απορροφώντας σημαντικό ποσοστό των αναφερόμενων ναυλώσεων.
Ισχυρή παρουσία διατηρούν επίσης η ExxonMobil, η Chevron και η Shell, ενώ η Petrobras έχει ενισχύσει θεαματικά τη θέση της, ακολουθώντας την άνοδο της βραζιλιάνικης παραγωγής και των εξαγωγών.
Στην ίδια αγορά δραστηριοποιούνται η Saudi Aramco Trading ς και η ινδική IOC, αν και με διακυμάνσεις στη δραστηριότητά τους.
Τα Suezmax αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των ροών αργού στον Ατλαντικό, τη Δυτική Αφρική και τη Μεσόγειο, αλλά και κρίσιμο εργαλείο για εξαγωγές από χώρες με περιορισμούς λιμένων.
Σε αυτή την κατηγορία ξεχωρίζει η TotalEnergies, η οποία έχει αναδειχθεί σε κορυφαίο spot ναυλωτή, ενώ ισχυρή παρουσία διατηρούν η Chevron και η ExxonMobil.
Παράλληλα, αυξανόμενη είναι η συμμετοχή των traders, με την Trafigura και τη Vitol να ενισχύουν σταθερά τα μερίδιά τους, αξιοποιώντας εμπορικά arbitrage και διαφοροποιήσεις ποιότητας αργού.
Στην κατηγορία των Aframax, που εξυπηρετούν κυρίως περιφερειακές και ενδοπεριφερειακές μεταφορές, οι ισορροπίες είναι πιο ρευστές.
Η Vitol έχει επανέλθει στην κορυφή των ναυλώσεων, επιβεβαιώνοντας τον κομβικό ρόλο των traders στη συγκεκριμένη αγορά.
Ακολουθούν η Chevron, η SOCAR του Αζερμπαϊτζάν και άλλοι περιφερειακοί παίκτες με έντονη δραστηριότητα στη Μαύρη Θάλασσα, τη Βαλτική και τη Μεσόγειο.
Η συμμετοχή της Vitol και της Trafigura στις συζητήσεις για τη Βενεζουέλα δεν είναι τυχαία.
Οι traders διαθέτουν χρηματοδοτική ισχύ, εμπορική τεχνογνωσία και επιχειρησιακή ευελιξία, που τους επιτρέπει να κινηθούν άμεσα σε αγορές υψηλού ρίσκου.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον μπορούν να λειτουργήσουν ως γέφυρα μεταξύ παραγωγής, διεθνών αγορών και ναυτιλίας, αναλαμβάνοντας κρίσιμο ρόλο τόσο στη διάθεση φορτίων όσο και στη ναύλωση δεξαμενόπλοιων.
Η πιθανή επιστροφή της Βενεζουέλας ως σημαντικού εξαγωγέα αργού θα είχε άμεσο αποτύπωμα στη ναυλαγορά.
Το βαρύ και μεσαίο αργό της χώρας ευνοεί φορτία που μεταφέρονται κυρίως με VLCC και Suezmax προς την Ασία, γεγονός που θα ενίσχυε τη ζήτηση για μεγάλα δεξαμενόπλοια και θα αναδιάτασσε τις εμπορικές ροές στον Ατλαντικό.
Διακριτές θέσεις
Σε αυτό το πλαίσιο, οι θέσεις των μεγάλων αμερικανικών πετρελαϊκών παραμένουν διακριτές.
Η ExxonMobil υποστηρίζει ότι, χωρίς βαθιές θεσμικές και νομικές μεταρρυθμίσεις, η Βενεζουέλα δεν μπορεί να θεωρηθεί επενδύσιμη, επικαλούμενη το ιστορικό εθνικοποιήσεων, τις εκκρεμείς διαιτησίες και την απουσία σταθερού πλαισίου.
Αντίθετα, η Chevron, η μοναδική μεγάλη αμερικανική εταιρεία που εξακολουθεί να δραστηριοποιείται στη χώρα μέσω κοινοπραξιών με την PDVSA, εκτιμά ότι υπάρχει τεχνικός και επιχειρησιακός δρόμος για ταχεία αύξηση της παραγωγής, υπό την προϋπόθεση σαφών κανόνων και πολιτικής στήριξης.
Η διαφοροποίηση αυτή αντικατοπτρίζει το βασικό δίλημμα της αγοράς και προϊδεάζει για τον ρόλο που θα κληθεί να διαδραματίσει η ναυτιλία στο επόμενο κεφάλαιο της βενεζουελάνικης παραγωγής.
(από την εφημερίδα "ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ")