Η δημοσιότητα που προκάλεσε η κινηματογραφική εξιστόρηση της δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια το 1831, οφέλησε. Ο κόσμος μεσοαστικός - αυτός που υποφέρει σήμερα από την ακρίβεια και την ΔΕΔΗΕ- και το σενάριο , αν κι ανακριβές ιστορικώς -προκάλεσε την διαματρυρία της Βρεταννικής πρεσβείας - πιστώθη ως επαρκώς κινηματογραφικό. Ελεγεία για τις πατριωτικές αρετές των Ελλήνων, αποκαλυπτικό γιά το διχαστικό πρόβλημα ενός λαού από της εποχής του Τρωϊκού πολέμου.
Πρό 200 ετών , οι κοτσαμπάσηδες διεκδικούσαν την εξουσία , σήμερα την εκμεταλλεύονται. Τότε συνέπραξαν στον απελευθερωτικό αγώνα, χάνοντας τα προνόμια τους , οι τωρινοί κρατικιστές ειδικεύονται στο ξεπούλημα της δημοσίας περιουσίας ως φιλελεύθεροι. Τότε η αυταπάρνηση ήταν συχνή , σήμερα η ανεπάρκεια της «κοινοβουλευτικής δημοκρατίας» εμφανής. Η πλειοψηφία της βουλής αποσπάται με καλπονοθεία και ο άκρατος κομματισμός την διασφαλίζει εν ονόματι της πολιτικής σταθερότητος. Ο πρωθυπουργός τίθεται επικεφαλής 65 υπουργών , οι οποίοι , ακόμη και αν σφάξουν την μάνα τους δεν δικάζονται από τον «φυσικό τους δικαστή» αλλά από προανακριτικές επιτροπές της πλειοψηφίας. Το λέει το άρθρο 86 του συντάγματος 1975 - όχι της Τροιζίνας.
Οι κοτσαμπάσηδες του 1821 ζητούσαν τουλάχιστον «τα λεφτά πίσω , που δαπάνησαν για τον απελευθερωτικό αγώνα» ενώ οι τωρινοί εισπράττουν επιδοτήσεις βοσκοτόπων ακόμη κι όταν οι ίδιοι δεν είναι ποιμενοβοσκοί.
Σε πλήρη αντίθεση με τα συμβαίνονται σήμερα , ο Ιωάννης Καποδίστριας κι ο (υποτιμημένος στην ταινία) Αλέξανδρος Μαυτοκορδάτος) έδωσαν όλη τους την περιουσία στον αγώνα του Γένους για ανεξαρτησία.Ο πρώτος ετάφη με τη μοναδική του φορεσία κι ο δεύτερος εδανείζετο υποδήματα για να συναντήσει τον Στράφορντ Κάννινγκ , Βρεταννό πρέσβυ στην Υψηλή Πύλη (στο Μετόχι απέναντι απ’ την ΄Υδρα).
Ο κυβερνήτης της Ελλάδος δεν ξιπάζετο με τον Τσάρο Αλέξανδρο της Ρωσσίας και εμάχετο τον καγκελάριο Μέττερνιχ χάριν της Ελβετικής δημοκρατίας και παραιτήθη από κάθε Ευρωπαϊκό αξίωμα , για την απελευθέρωση της Ελλάδος από τον προαιώνιο εχθρό.
Ο μπάρμπα-Γιάννης παρέα είχε τον Γεώργιο Σταύρο ιδρυτή της Εθνικής Τραπέζης , η οποία χρηματοδότησε όλους τους αγώνες του Έθνους για μιά « βιώσιμη Ελλάδα» και τον Ελβετό φιλλέλληνα Εϋνάρδο που αν και Τραπεζίτης παρείχε κεφάλαια χωρίς τόκο στην πάμτωχη τότε Ελλάδα.
Άκαμπτος ο κυβερνήτης επεξέτεινε τα όρια της χώρας πέραν των ασφυκτικών συνόρων του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου , απέρριψε την υποτέλεια στον Σουλτάνο και ετύπωσε εθνικό νόμισμα τον Φοίνικα , πρόδρομο της δραχμής. Με γρόσια και ευρώ δεν υπάρχει ανεξαρτησία.
Σήμερα ,οι εξουσιαστές εισέρχονται στην πολιτική «ανέστιοι και πένητες» (Καβάφης) και εξέρχονται ζάπλουτοι με 35 διαμερίσματα περιουσία έκαστος. Συγχρωτίζονται με αμφίβολλα πρόσωπα και εκλιπαρούν την εύνοια των ξένων . Αναγνωρίζουν στους γείτονες παράνομες απαιτήσεις εις βάρος της Ελλάδος (στη Μακεδονία,στο Αιγαίο και το Τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή) και εγκαταλείπουν την εθνική νομισματική πολιτική , χάριν των ευνοίας των Ευρωπαίων , εμμονικών για ενοποίηση ανομοίων εθνών.
Αυτά για τις πολιτικοοικονομικούς συνειρμούς που συνήγειρε το φίλμ του κ.Σμαραγδή.Το συναισθηματικό μέρος της ταινίας είναι ερωτικό και μεταφυσικό αλλά δεν ξενίζει γιατί οι πανέλληνες είναι αμετανόητοι εραστές και την κρίσιμη στιγμή , λένε «βοήθα Παναγιά μου»!
Στο τέλος της προβολής , το κοινό αυθόρμητα καταχειροκρότησε την ταινία κι ένας θεατής είπε με στεντωρία φωνή:
- Ένας Καποδίστριας μας χρειάζεται.