O διάσημος οικονομολόγος και συγγραφέας Τζέρεμι Ρίφκιν υπήρξε ανέκαθεν προκλητικός. Το βιογραφικό του περιλαμβάνει διαμαρτυρίες κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, εκστρατείες κατά των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων, καθώς και μία δυσοίωνη προφητεία ότι η πρόοδος των νέων τεχνολογιών θα σημάνει «το τέλος της απασχόλησης». Στις αρχές του 21ου αιώνα πήρε θέση και στη διαμάχη για το μέλλον της ενέργειας, εκφράζοντας την υποστήριξή του στην μικρής κλίμακας παραγωγή ηλεκτρισμού και τα καύσιμα υδρογόνου.
Μέχρι σήμερα εξακολουθεί να αποτελεί μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, αποσπώντας χαρακτηρισμούς όπως «μελλοντολόγος» ή «λουδδιστής» (σ.ς αυτός που δεν συμφωνεί με την επέκταση της εκβιομηχάνισης). Το όραμά του για μία «τρίτη βιομηχανική επανάσταση», όμως, φαίνεται να έχει αντίκτυπο σε κορυφαίους παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Αυτήν ακριβώς τη φράση χρησιμοποίησε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο, σε πρόσφατη ομιλία του στη Μαδρίτη. Στο θέμα αυτό έχουν αναφερθεί σημαντικοί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μεταξύ των οποίων και η καγκελάριος της Γερμανίας Α. Μέρκελ.
Ο κ. Ρίφκιν έχει επικεντρώσει τώρα το ενδιαφέρον του στη νέα ενεργειακή στρατηγική της Κομισιόν, η οποία θα ανακοινωθεί εντός του μηνός, ευελπιστώντας ότι θα αποτελέσει ένα σημαντικό πρώτο βήμα για την υλοποίηση του οράματός του σε πράξη.
Η πρότασή του για την «τρίτη βιομηχανική επανάσταση» κάνει λόγο για μετάβαση σε μία εποχή κατανεμημένης ενέργειας.
Ενέργειας που θα παράγεται από τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, θα αποθηκεύεται σε κυψέλες καυσίμων και στη συνέχεια θα διανέμεται για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένες ανάγκες τους.
Η τάση αυτή, όπως εκτιμά, θα συμβάλλει στην απεξάρτηση από διαδεδομένες μορφές ενέργειας, όπως το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και η πυρηνική ενέργεια, για τις οποίες απαιτούνται τεράστιες επενδύσεις.
Τα κριτήρια
«Ολα τα κτίρια θα μετατραπούν σε μικρά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας στα επόμενα 30 χρόνια», εκτιμά ο κ. Ρίφκιν. «Θα έχουμε τη δυνατότητα να παράγουμε όλο και περισσότερη ενέργεια, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, μέσω ηλιακής ή αιολικής ενέργειας, υδάτινων πόρων, γεωργικών αποβλήτων, απορριμμάτων, κ.λπ.», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Παρόλα αυτά, διατυπώνονται αρκετές ενστάσεις αναφορικά με την ουτοπία που με τόσο ενθουσιασμό περιγράφει. Ο ίδιος, αναγνωρίζει ότι θα χρειαστεί να περάσουν ακόμη αρκετές δεκαετίες για να υλοποιηθεί η «τρίτη βιομηχανική επανάσταση».
Επισημαίνει, όμως, ότι οι τρεις βασικοί «πυλώνες» που θα τη στηρίξουν, δηλαδή οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι κυψέλες καυσίμων και τα επονομαζόμενα «έξυπνα δίκτυα» για τη διανομή της ενέργειας, αποτελούν ήδη πραγματικότητα.
(ΗΜΕΡΗΣΙΑ 24-25/11/2007)