Οταν ο αρμόδιος επίτροπος κ. Χοακίν Αλμούνια χαρακτήριζε τον ελληνικό προϋπολογισμό του 2008 φιλόδοξο, είχε ασφαλώς δίκαιο. Οταν, για παράδειγμα, εφέτος τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 7,6% και για του χρόνου ο κ. Γ. Αλογοσκούφης ανεβάζει την αύξησή τους στο 12,9%, θέτει τον πήχυ τόσο ψηλά που είναι εύλογη η απορία αν ο φοροτεχνικός μηχανισμός του υπουργείου του μπορεί να επιτύχει τέτοιο άθλο! Οταν επίσης εφέτος οι δαπάνες αυξήθηκαν κατά 11,7%, ενώ για το 2008 προγραμματίζεται η αύξησή τους μόνο κατά 7,3%, δικαιολογείται ο σκεπτικισμός πως η μείωση αυτή είναι συμβατή με τις υποσχέσεις της κυβέρνησης για μια εισοδηματική πολιτική πάνω από τον πληθωρισμό και για μια ουσιαστική ενίσχυση της κοινωνικής πολιτικής.
Με άλλα λόγια, ο προϋπολογισμός του 2008 είναι ένα δύσκολο στοίχημα, όχι μόνο για τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, αλλά και για ολόκληρη την κυβέρνηση. Διότι μπορεί την ευθύνη για την είσπραξη επιπλέον, σε σχέση με εφέτος, 6.240 εκατ. ευρώ να τη φέρει κατά κύριο λόγο ο κ. Γ. Αλογοσκούφης, αφού αυτός προΐσταται του φοροτεχνικού μηχανισμού που συγκεντρώνει τα έσοδα, αλλά η συγκράτηση των δαπανών αφορά όλους τους υπουργούς, οι οποίοι πρέπει να διαχειρισθούν τις πιστώσεις που τους παραχωρούνται με φειδώ αφ’ ενός και αφ’ ετέρου με τρόπο ώστε να ωφεληθούν και να εξυπηρετηθούν καλύτερα οι πολίτες από το κράτος.
Πέραν όμως αυτών των επιμέρους ευθυνών, η επιτυχία ή αποτυχία του προϋπολογισμού θα έχει κρίσιμες επιπτώσεις στις σχέσεις της χώρας μας με την Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ θα προσδιορίσει και τη διεθνή αξιοπιστία μας. Εχουμε, ως γνωστόν, συμφωνήσει στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Ενωσης να βαδίσουμε στον δύσκολο δρόμο της πλήρους δημοσιονομικής εξυγίανσης, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να μειώνουμε κατ’ έτος το δημόσιο έλλειμμα κατά 0,5% του ΑΕΠ ώστε από το 2010 να έχουμε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Αν λοιπόν ο προϋπολογισμός του 2008 δεν κλείσει με έλλειμμα 1,6% του ΑΕΠ όπως υπόσχεται, στις Βρυξέλλες θα αρχίσουν να διερωτώνται αν σωστά ενήργησαν όταν εισηγήθηκαν την έξοδό μας από το καθεστώς της κοινοτικής επιτήρησης. Για μια χώρα σαν την Ελλάδα που δανείζεται κάθε χρόνο 36 δισ. ευρώ για να πληρώσει τα λήγοντα χρεωλύσια του υπέρογκου δημόσιου χρέους της, τα θετικά ή τα αρνητικά σχόλια της Επιτροπής σημαίνουν σε τελευταία ανάλυση χαμηλότερα ή υψηλότερα επιτόκια δανεισμού.
Η περαιτέρω μείωση του δημοσίου ελλείμματος το 2008 στο 1,6% από 2,7% του ΑΕΠ εφέτος, επιδιώκεται κατά βάση με τη θεαματική αύξηση των εσόδων και δη των φορολογικών, τα οποία αυξάνονται από 48,4 δισ. εφέτος σε 54,6 δισ. το 2008. Από πού θα βρεθούν όμως αυτά τα επιπλέον 6,2 δισ. ευρώ; Μήπως βρισκόμαστε, όπως διατείνεται ο κίτρινος Τύπος, μπροστά σε μια φοροεπιδρομή κάτω από το βάρος της οποίας θα συνθλιβούν τα εισοδήματα των ασθενέστερων οικονομικά τάξεων; Από την ανάλυση των στοιχείων του προϋπολογισμού δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Αντίθετα, προκύπτει ότι με βάση την εκτιμώμενη αύξηση του ΑΕΠ κατά 7% και την προοδευτικότητα της άμεσης φορολογίας τα φορολογικά έσοδα θα αυξηθούν τουλάχιστον κατά 4 δισ. ευρώ. Αρα, απομένουν να καλυφθούν με νέα μέτρα περίπου 2 δισ. ευρώ. Ποια είναι τα νέα μέτρα είναι γνωστό, είναι ο ενιαίος φόρος στην ακίνητη περιουσία εκτός της πρώτης κατοικίας και η αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στη βενζίνη (στο πλαίσιο της εναρμόνισής του προς τα ισχύοντα στην Κοινότητα) σε συνδυασμό με την πάταξη του λαθρεμπορίου στα καύσιμα που θα επιδιωχθεί μέσα από την εξίσωση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης.
Θα τα καταφέρει το υπουργείο Οικονομικών να φέρει σε αίσιο πέρας αυτές τις δύο νέες προκλήσεις; Ο κ. Αλογοσκούφης απαντά: «Προκλήσεις υπάρχουν. Πάντοτε υπήρχαν. Με αυτοπεποίθηση και καλή προετοιμασία θα τις ξεπεράσουμε». Μακάρι, γιατί εμείς φοβούμεθα ότι ο διάτρητος φορολογικός μηχανισμός μπορεί να προδώσει την κυβέρνηση και αυτήν τη φορά!